rosa

rosa

, bir kitap okudu
Puan vermedi·816 syf.·
360 günde okudu
·
Okunma: 31 Aralık 2025 19:13
·
2025 22. kitabı
Stephen King
9.3/10 · 4.178 okunma
Reklam
ama ben yine de hiç değilse herhangi bir yakınlık ya da bir duygudaşlık işareti gösterebilirdim; bunun yerine öteden beri senden kaçıp odama, kitaplara, zıpır arkadaşlara ve çılgınca fikirlere sığındım; seninle asla açık konuşmadım, sinagogda yanına gelmedim,franzensbad’da seni hiç ziyaret etmedim, bunun dışında aileye bağlılık nedir hiç bilmedim, ne işle ne de senin başka meselelerinde ilgilendim, fabrikayı başına sarıp sonra da seni ortada bıraktım, ottla’nın dik kafalılığını destekledim; senin için hiçbir şey yapmazken eller içşn her şeyi yaparım ben.
senin bu her zamanki yorumunu ancak şu noktada doğru buluyorum: bizim yabancılaşmamızdan senin tümüyle suçsuz olduğuna bende inanıyorum. gelgelelim ben de aynı şekilde tümüyle suçsuzum. senin bunun kabul etmeni sağlayabilseydim, o zaman -yeni bir yaşam mümkün olmazdı, bunun için ikimizin de yaşı geçti- bir tür barış sağlanır, senin ardı arkası kesilmeyen suçlamaların son bulmaz, ama azalırdı.
senden kaçmak istediğimde aileden de, hatta annemden bike kaçmak zorundaydım. gerçi anneme her zaman sığınabilirdim, ancak seninle ilintili olurdu bu yalnızca. seni, çocuğunun mücadelesinde kalıcı ve bağımsız bir güç geliştiremeyecek kadar fazla seviyordu ve sana daima fazlasıyla sadıktı. ayrıca yerinde bir çocuk içgüdüsüydü bu, çünkü yıllar geçtikçe annem sana daha çok bağlandı; kendisini ilgilendiren konularda seni asla ciddi anlamda kırmadan kendi bağımsızlığını güzelce ve kibarca en küçük sınırlarda kalarak korudu, ancak senin biz çocuklarla ilgili kararlarını ve yargılarını yıllar geçtikçe gitgide noksansız, duygularıyla değil aklıyla -özellikle de ottla’nın o kuşkusuz zor olayında- körü körüne benimsedi. tabii annemin aile içindeki konumunun ne kadar eziyetli ve son derece yıpratıcı olduğunu hiç akıldan çıkarmamak gerekir.