büşra
@rosedaws
sadece kaliteli okurlar
Çocuklarımdan söz ederken, "diğerleri gibi değiller" diyorum. Bu, şüphelendiriyor.
Einstein, Mozart, Michelangelo diğerleri gibi değillerdi.
Peki normal ne demek? Olması gerektiği gibi, insanın olması gerektiği gibi, yani ortalama. Ortalamaya dahil olanları pek sevmiyorum, ortalamanın dışında olanları, üzerinde olanları ve elbette, altında olanları tercih ediyorum, sonuçta herkes gibi değiller. "Diğerleri gibi değil" ifadesini tercih ediyorum. Çünkü diğerlerini her zaman sevmiyorum.
Engelli bir çocuğun ölümünün insanı daha az üzdüğünü düşünmemek gerek. Böyle bir çocuğun ölümü, normal bir çocuğun ölümü kadar üzücüdür.
Hiç mutlu olmamış, dünyaya sadece acı çekmek için ufak bir gezinti yapmaya gelmiş olan birinin ölümü korkunç bir şeydir.
Bir gülümseyişinin anısını saklamak bile çok zor.
Hayır, asla okuyamayacak. Sayfalardaki harfler netleşmiş olsalar da, kafasında hep bulanık olacak. Kitapların sayfalarını kaplayan bütün bu küçük, kargacık burgacık yazıların bize hikâyeler anlattıklarını ve bizi başka diyarlara götürebildiklerini asla anlayamayacak. Ben hiyerogliflere nasıl bakıyorsam o da bu yazılara öyle bakıyor.
Engelli bir çocuğunuz olduğunda, bunu hemen anlayamıyorsunuz. Sanki bir sürpriz.
Şöyle diyenler de var: "Engelli çocuk, Tanrı'nın bir armağanıdır." Bunu şaka niyetine söylemiyorlar. Bunlar nadiren engelli çocukları olan insanlar.
Bu hediyeyi aldığınızda, Tanrı'ya şöyle demek geçiyor insanın içinden: "Aa! Ne gereği vardı..."