büşra
@rosedaws
sadece kaliteli okurlar
İkinci duraktan sonra pes etmek istemiştim ama bir kitap turunu iptal etmek, her bir dakikasını atlatmak için çaba sarf etmekten, daha iyisini umut ederek ne büyük bir aptallık ettiğini, bu dünyaya ait olmadığını anladıkça yüreğinin sürekli ezilmesinden bile daha küçük düşürücü.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Emily'nin önerisi üzerine sosyal medyada varlık göstermeye başlıyorum. Şimdiye kadar alakasız konularda boş beleş tweetler attım ya da Jane Austen şakaları yaptım yalnızca. Doğru dürüst takipçim de yoktu zaten, dolayısıyla ortaya döktüklerim bir önem arz etmiyordu. Ama artık kitap anlaşmamla dikkat çektiğim için doğru izlenimi bırakmak istiyorum. Blog yazarlarının, eleştirmenlerin ve okurların benim, anlarsınız ya, doğru meseleleri dert edinen türden biri olduğumu bilmesini istiyorum.
Ama yayıncım beni kurtlar sofrasına attı bir başıma. Kendi tanıtımımı yapmakla ilgili her şeyi Slack'teki diğer yeni yazarlardan öğrendim, hepsi benim gibiydi, kimse ne yapması gerektiğini bilmiyordu, birbirimize internetin kuytu köşelerinden bulup çıkardığımız modası geçmiş blog yazılarını atıp duruyorduk. Bir yazarın web sitesi olması gerektiği muhakkaktı ama WordPress mi daha iyiydi, Squarespace mi? Bültenler satışları artırıyor muydu yoksa para israfı mıydı? Yazar fotoğraflarınız için profesyonel bir fotoğrafçı tutmalı mıydınız yoksa iPhone'unuzun portre modunda çektiğiniz bir selfi kâfi gelir miydi? Yazar kişiliğiniz için ayrı bir Twitter hesabı açmak gerekir miydi? O hesapta boş yapabilir, otu boku paylaşabilir miydiniz? Diğer yazarlarla uluorta laf dalaşına girerseniz kitabınızın satışları düşer miydi yoksa görünürlüğünüzü mü artırırdı bu? Twitter'da laf dalaşına girmek hâlâ havalı mıydı? Yoksa bunları Discord'a mı saklamalıydık artık?
Yazarlığın en sevdiğim yanı bu - kendimizi ve kendimiz hakkında anlattığımız hikâyeleri baştan şekillendirmemiz için sonsuz fırsatlar sunuyor bize. Mirasımızı ve tarihimizi her açıdan tanıyıp sahiplenmemize imkân sağlıyor."
Bu şekilde ifade ettiğim için ânında pişman oluyorum. Fazla patavatsız davranıyorum, fazla defansif, zaaflarımı çabuk belli ediyorum.