Her zaman gerekenin tersini yapıyorum,çocuklar gibi.Kitaplarla,yani bir çeşit masal dünyası ile hayatı karıştırıyorum eskisi gibi.Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda.Masalın nerede bittiğini,hayatın nerede başladığını farkedemiyorum.Bazen,suratıma bir garip bakıyorlar;o zaman uyanır gibi oluyorum