Roselisa
@rossegl
yıldızlara
Adana
23 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aşkı doğru anlamak ümidiyle…
Aşk mı bu; birini saygısızca sevmek, sadece kendi çıkarları için istemek, aynı anda hem her şeyin hem hiçbir şeyin yapmak. Sahi bu mu aşk!!!
Kemal’in Fisun’a olan aşkını betimleyerek anlattığı belki de çoğu kadının Kemal gibi biri tarafından sevilmek istendiği olmuştur. Açıkçası ben Kemal’in ne istediğini bilmeyen, dünyanın kendi etrafında döndüğünü düşünen iki kadının da hayatını mahvetmiş bir karakter olduğunu düşünüyorum.
Aşk aynı dili konuşma sanatıdır.
Aşk kalbinin heyecandan hızlanması
Aşk susarak konuşmak
Aşk bazen de bırakmaktır…
Gerçek aşkı bilenler Kemal’in aşık olmadığını kolayca anlarlar.
“Kalbimin yeniden ritminin değişeceği günleri diliyorum”
Söyleyemediklerimiz bir başkasının
dilinden dökülünce ne kadar imrendik, ne kadar sessiz çığlıklar attık. O cümleleri kurabilseydik, konuşabilseydik. Kurulamamış cümlelerin açtığı yaralar nasıl kanamaya başlar o anlarda.
Pişmanlıklar nasıl katlanır katlanır, bir çığ gibi altına alır bizi, yutar kendine katar.
Kendine yer edinememişlerin, bu sancılı
dünyaya sığamamışların, kendini bu ağrılı dünyaya iliştirememiş, yetememişlerin hikâyesi. Belki de bir parça hepimizin hikâyesi.
"Bu kahve sade mi? dedi, "bana biraz
acı geldi de."
"Kasvettendir." dedim.
Bu yazdıklarım da hep kasvetten...
Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim ? Neden değilim?
Kafka'nin derin sözlerinden oluşan Milena Jesenska'ya yazdığı mektupları içerir. Bu mektuplar bize Milena sayesinde ulaşıyor. Milena, toplama kapmında öldürülmek için yakalanmadan önce bu mektuplari arkadaşına veriyor ve bu şekilde bizlere ulaşmış oluyor. Sonlara dogru biraz sıksa da kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Gerçek ve derin aşkı bu mektuplar sayesinde daha iyi anlayabiliyorsunuz..
"Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü, her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır." der Montaigne. Gerçekten belli bir amaca odaklanmamak bizi tamamen silik bir insana çevirebilir. Clarissa da bir amaca bağlı değil, ve bunu kendisine su cümleler söylendiği zaman fark ediyor ve ruhuna işliyor :
"İstediğiniz şey her ne ise henüz gelişip olgunlaşmamış, hatta belki de kendiniz bile bunun ne oldugunu bilmiyorsunuz... Varlığınız hemen hiç hissedilmiyor, belki siz de kendinizi yeterince hissetmiyorsunuz." Aslinda Clarissa zaten bunlari biliyordu, insan kendi kendisini bilmez mi hiç? Ama baska birisinden duymak daha da etkiliyor insani.
Stefan Zweig bu kitabı tamamlayamamış olması beni üzüyor. Yarım bir kitaptan böyle güzel derseler alınıyorsa tamamlansa belki de neler öğretecek bizlere.
