Sena Koçak
@rothinzil
37 kütüphaneci puanı
2677 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Eğer ki bu kitaptakiler doğruysa yer yerinden oynar, tabi yankısını bulabilirse. Çok keyifli rafine bir kitaptı, tüm ezberleri yıktı diyebilirim. Söyleşi tarzındaki kitaplar hoşuma gidiyormuş bunu da fark etmiş oldum. Daha bakmadım ama Ceviz Kabuğu programının bu bölümleri internette varsa izleyeceğim çok zevkliydi:D Üzüldüğüm nokta bazı araştırmacılar en ufak bir izin peşinde yıllarca koşuyor ve buldukları sonuca o kadar seviniyor ve inanıyorlar ki yüzyılın keşfi gibi hissediyorlar. Büyük bir hevesle bunları yetkili merciilere sunuyorlar ama o mercilerden alınan dönütler “bunlar çok saçma, böyle bir şey olamaz, hadi canım sende, biz bu kitabı basamayız, bu tezin arkasında duramayız.” şeklinde oluyor. Tabi bu adamlar seslerini duyurmak için televizyon programlarına çıkıyorlar, tskya, tdkya, ttkya akla gelebilecek her türlü kapıyı çalıyorlarama kimse de ciddiye almıyor onları, sonra da davalarının peşinden ölüp gidiyorlar. Şimdikiler de onların anlattıklarını deli saçması bir şey olarak yorumluyor. Ben de kendi kendime ya doğruysa dedim? Tüm bu yalnızca Türk tarihini değil dünya tarihini baştan yazdıracak açıklamalar asıl doğru olanlarsa? Bu araştırmacılara kulak asmayan insanların nasıl bir vebal altına girdiğini düşünmeye başladım, işin içinden çıkamadım… Ama eğer doğruluğunu kabul edip bunu dünyaya diktelemeye çalışırsak büyük bir kaos çıkar bence :( okunabilir, okuduğunuzda her şeyi anlayacağım diye tutturmayın, bu işe ömürlerini vermiş profesörler karşılıklı kozlarını paylaşıyorlar sonuçta, bizim gibilerin anlamayacağı şeyler olsun bi zahmet :D
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitaba Envarul Aşıkın diye ad koydum. Bu kitabı gönlümün nuru, gözümün gözü ve ruhumun ruhu kıldım.
10-11 sene önce babam işten geldiğinde çocuklarını etrafına toplar bu kitaptan bölümler okurdu. Özellikle peygamber kıssaları olan bölümü dinlemeyi çok seviyodum zira fevkalâde şeylere ilgim o zamanlardan beri var. Sonradan fark ettim ki şu anki fantastik eserlerin çoğunun ilham kaynağı Allah’ın kutsal kitaplarında geçen mucizeleriymiş. Fantastik demişken; bir Yüzüklerin Efendisi, Silmarillion, Harry Potter’ı okurken “NASIL YAZMIŞLAR BUNU YA!!” diye nida atanların Kur’an-ı Kerim başta olmak üzere 4 büyük kitabı yalanlayarak neyin kafasını yaşadıklarını anlamıyorum. Hangi hayal gücü böyle bir evren oluşturabilir? Allahtan başka kim böyle bir olay örgüsü yaratılabilir? Tüm bunların beşerden çıktığına nasıl inanılabilir? Hayret doğrusu… #172162714
Neysem günlerden bir gün babamın arkadaşı eve geldi, bu kitabı gördü, okumak istedi, babam verdi gidiş o gidiş. Babam da unuttu biz de unuttuk daha sonra sorduğumda ise ismini bile unutmuştu. Kısacası unutulmaması icap eden şeyler yitip gitti. Tarih efsaneleşti efsaneler masal oldu. Envarül Aşıkin 11 yıl boyunca sırra kadem bastı ta ki babama bir kez daha sormak aklıma gelene kadar…
Yıllardır hatırlamadığı kitabı bir anda hatırlamasına aşırı şaşırdığım için nasıl hatırlayabildiğini sorduğumda babama da küçükken babası yani dedemin okuyor olduğunu öğrendim. 2022’nin Temmuzunda vefat eden dedemin isminin Enver olması da bunu hatırlamasında etkili bence. İnsan birini kaybedince onunla biriktirdiği anıları daha kolay hatırlayabiliyor :( Dedemden babama babamdan bana benden de Allah izin verirse çocuklarıma nesilden nesile aktarılmasını istediğim kitaplardan biri bu.
Kitapla
Bence bir ya da iki ayda bir rutin olarak okunması gereken bir kitap. O kadar güzel tasvir edilmiş ki her şey özellikle Cennete kabul ediliş, mahşerde bekleme anında gökyüzünün yarılıp meleklerin aşağı nüfuz etmesi, cehenneme yolculuk… Cehenneme düşenin hali, Cennete gidenin saadeti. Tuba ağacı, Kevser havuzu, Allah ile arandaki perdenin kalkması ve onun cemalini gördüğün an, peygamberimizin (sav) ümmetine şefaati, saraylar, huriler…. Bu kitap cidden anlatılmaz yaşanır. Herkes okumalı #190438193
ACI KAHVEMİZİ İÇMEDEN NEREYE ?Edebiyat
Kitaplara pek konu olmayan savaşın örtülü yüzünü, tebaanın yaşadığı sefaleti, açlıkla terbiye edilişlerini, sıcak bir yuvaya, temiz giysilere, daha doğrusu göğsünü kapatırken sırtını açmayan küçülmemiş ve çürümemiş giysilere, karın tokluğuna özlemlerini; aynı zamanda harp zenginlerini, dönemin ileri gelenlerinin tutumlarını,ittihatçı paşaları, savaş sonunda hepsinin birden sulh yanlısı kesilmesini büyük bir hicivle anlatıyor. Ve bu yerdiği adamlardan ne zaman bahsetse Allahım aklıma ister istemez dünya savaşından sonra ülkeyi terk eden İttihatçılar geliyordu, işte #166600682 yorumunda yazdığım gibi ACI KAHVEMİZİ İÇMEDEN NEREYE GİDİYORSUNUZ tarzı kısımlarında. Kendi kendime alakası yok diyodum ama kısa araştırmalarım sonucu gayet de alakası olduğunu öğrendim. Hatta Talat, Enver ve Cemal paşa (Üç Paşalar) yurdu terk ettikten hemen sonra Refik Halid Karay “Zaman” isimli bir gazetede şu satırları yazmış:
“Siz nazır değildiniz, derebeyliği yaptınız. Siz âmir olmadınız, sergerdelik ettiniz. Siz valilik yapmadınız, asesbaşılık ettiniz. Efelere taş çıkardınız. Zorbalara parmak ısırttınız. Çakıcıya rahmet okuttunuz. Kabakçı’yı gölgede bıraktınız.Biraz daha geçseydi Patronlara türbe kurup başlarında kandil yakacaktık. Sizin sadrazamlıkla, seraskerlikle, nazırlıkla gözleriniz doymamıştı. O padişah heveslileri, Şam’da, Halep’te az daha namınıza hutbe okutup, isminize sikke kestirecektiniz.”
Bu sözler de aynen kitapta geçiyor hatta bir kısmını ben de alıntılamıştım. #166601079 Kitabın ilerleyen kısımlarında da Üç Paşadan bahsettiğini artık net anlayabileceğimiz bir bölümde “Karışmayın, konuşmayın, hızlı yürümeyin, sık sık öksürmeyin, çokluk ortada dolaşmayın… Bir şey olacak zannettik… Nefesimizi tuttuk, soluğumuzu kestik,
Unutulmuş Diyârlar - Forgotten Realms Etkinliği :))Edebiyat
Fantastik kitaplar okumayı yaşamımdaki çoğu şeyden daha çok sevdiğimi bir kere daha anladım Göç ile. Zira onların içinde büyüden, sihirden, uçmaktan, kaçmaktan ziyade hayatın kendisi var. Dostluklar, koparılmayacak bağlar, karşılık beklemeksizin sunulan sevgiler, izinden ayrılmadığın değerler, kalbin ve insanlığın sesi var. Tüm bu güzellikleri bünyesinde bulunduran kült fantastik eserlerden birisi işte Drizzt serisi. Unutulmuş Diyarlar ve Sürgün’de gördüğüm Drizzt her ne kadar yaşadığı hayattan, etrafındakilerin yaşamı kabulleniş biçiminden yorulmuş ve artık bundan bıkmış olsa da Göç’te kendi için; istediği, arzuladığı yaşam için çabalamaktan yorulmuş ve bunalmışken sonunda yurdunu bulması tüm çabalarının bir karşılığı niteliğinde. Ordan oraya sürüklenip durdu, burası bana ev olamaz diyip kendini dağlara vurdu, tam bir dost bulup kendini oturtmaya başlamışken yakın dostu aynı zamanda birçok konuda bilgi sahibi olmasını saglayan öğretmenini kaybedince yeniden kendini yollara attı. Ama asla amacından ve değerlerinden vazgeçmedi peşinde sürüsüyle düsman sürüklediğinden habersiz. Ve bir gün, yine uzun uğraşlar, yanlış anlaşılmalar, takıntılı düsmanların ve her şeyin sonunda hakikaten ulaştı amacına. Evine.
Evine hoş geldin Drizzt. Umarım ileri ki kitaplarda Cattibrie ile daha fazla anılar biriktirir, içindeki çocuğu daha fazla gösterirsin.
Kara Elf serisinin son kitabı Göç’ü, geçen yıl başlamış ve bu yılın başlamasıyla bitmiş bir etkinlik kapsamında okudum. #38242842 Haziran gibi başlamıştım ama sonu bir türlü gelmeyince araya baya zaman girdi ve bu yıl okumak nasip oldu yeniden başlamak şartıyla. Buradan bu güzel etkinliği başlatan 
Pol Gara Yeşim Firûzan ‘e teşekkürlerimi sunuyorum ve her ne kadar süresi bitmiş olsa da okuyacağım tüm
Pol Gara Yeşim Firûzan ‘e teşekkürlerimi sunuyorum ve her ne kadar süresi bitmiş olsa da okuyacağım tüm