Pragmatik ya da Nietzsche'nin abidevi tarihi, yararlı olduğu oranda, zararlıdır da. Nietzsche'nin deyişiyle bu, "yararlı olanın zararıdır". Pragmatik tarih, büyüklük idealinin aşılanmasında işe yarar. Böyle bir tarihi okuyan genç, büyük düşünmeye ve davranmaya teşvik edilir. Bu bir süreliğine yararlıdır. Süre uzadıkça bu tür bir tarih anlayışı, zararlı hale gelir. Bireyin kişiliği kahramanın varlığının altında kalır, ezilir. Nietzsche'nin dediği gibi kahramanlarını gerektiğinde gömemeyen toplumlar, yeni kahraman kazanmada başarılı olamaz. Kahraman sadece savaş meydanlarında yiğitçe dövüşen değildir. Şair, yazar, sanatçı, siyasetçi ve akademisyen kısaca toplumun bütün kesimlerini içine alarak genişleyen bir kavramdır. Tarihçi, aynı zamanda elde kazma kürek kahramanı ortaya çıkartmayı vazife bildiği kadar, ortaya çıkardığı kahramanları gerektiğinde gömmeyi de bilendir.