Rumeyda Tutak

"Bugünlerde bazen sonbaharda güneşin küçük evimizin çevresindeki tarlaların üzerinde batışını düşünüyorum. Ufkun görüntüsü, bütün çember, döndüğünüzde arkanızda batan güneş, önde pembeleşip yumuşayan gökyüzü, sonra sanki güzelliğini sürdürmekten vazgeçemeyecekmiş gibi yeniden hafifçe mavileşmesi, sonra güneşe en yakın toprakların kararması, ufkun turuncu çizgisinde neredeyse siyah olması; bir daha döndüğünüzde toprağın hala yumuşacık bir halde gözle görülür olması, birkaç ağaç, hasadı toplanmış, sessiz tarlalar, ve oyalanan, oyalanan, sonunda kararan gökyüzü. Sanki ruh böyle anlarda sessiz ve huzurlu olabilirmiş gibi. Hayat her şeyiyle beni çok şaşırtıyor." (Gördüğüm en iyi gün batımı tasvirlerinden biri...)
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ama biz çocukların göğsümüze sımsıkı bastırdığımız acıyı, bunun bir ömür boyu sürdüğünü de çok iyi biliyorum, özlemler öyle büyük oluyor ki ağlayamıyorsunuz bile. Bunu sıkı sıkı tutuyoruz, tutuyoruz ve çarpan kalbimizin her atışıyla birlikte, 'bu benim, bu benim, bu benim', diyoruz."
"Hep yabancıların iyiliğine bağımlı oldum." Birçoğumuz, pek çok kez yabancıların iyiliği sayesinde kurtulmuşuzdur; ancak bir süre sonra kulağa kamyon arkası yazısı gibi klişe gelir bu; güzel ve doğru bir sözün çok sık kullanıldığı için sonunda kamyon arkası yazısı gibi yapay bir etki yaratması.
Kendimizi başka birinden, başka bir grup insandan üstün hissetmek için nasıl yollar bulduğumuz ilgimi çekiyor. Bu her yerde, her zaman oluyor. Adına ne dersek diyelim, bence kim olduğumuzun en alt seviyesi, bu kendimizden aşağı koyacağımız birini bulma ihtiyacımız.
"Yaşamak denilen şey çok tuhaf, diye düşünür gülmesi biterken. Bazı olaylar geçtikten sonra bile, onca korkunç şeye maruz kaldıktan sonra bile, insan yiyor, içiyor, tuvalet ihtiyacını görüyor, yıkanıyor ve yaşamaya devam ediyor. Hatta kimi zaman kahkahalarla gülüyor."