Başka şartlar altında kitabı okusaydım tüm klişelerine rağmen daha fazla sevebilirdim belki ama yakın zamanda You've Got Mail'i izlediğim için kitabın nereden esinlenerek yazıldığını anlamış bulundum. Yazar kendince birkaç şeyi değiştirmeye çalışmış ama ana konu filmle aynıydı, hatta Gurur ve Önyargı mevzusu bile filmdeki bir detay. Yani belki yazar bilerek yapmıştır bunu, bilemiyorum ama dediğim gibi filmi çok yakın bir zamanda izlediğim için pek hoşuma gitmedi. Neyin ne olacağını biliyordum, çünkü izlemiştim :)
Jonathan'ın hokey oyuncusu olma detayı da kafamı karıştırdı. Bu sporla ilgili pek bir şey bildiğim söylenemez ama diğer hokey temalı kitaplarda oyuncuların hokeyden başka bir işte çalışacak kadar vakitleri olmuyordu. Hele de sürekli maçlar için şehir değiştirdikleri için Jonathan'ın tam zamanlı bir işte çalışması çok mantıksız geldi. Üzerinde durulan bir şey de değildi zaten. Gereksiz bir detay olduğunu düşünüyorum.
Filmi izlememiş olsaydım, kitap da daha özenli ve uzun yazılmış olsaydı muhtemelen daha çok severdim.
Reklam
Ağlamak istiyorum, HARİKA BİR SERİYDİ!
Kitabı sadece birkaç dakika önce bitirdim ve kalbimin kırıklığını tarif edemem. Jarek ve Caindra... Siz bunu hak etmediniz... Kalbim sonsuza dek sizin için acıyacak.
Ben bu serinin bütün kitaplarına 10 puan verdim, son kitap diğer üçünden açık ara daha heyecanlı olsa da diğerlerinden de okuduğum sırada çok etkilenmiştim. Yazar kocaman bir dünya oluşturmuş kendine. Cidden hayran olmamak elde değil. Her kitapta yeni bir dünyaya yelken açtık. Ülkeler, krallıklar, diyarlar, sayısız ölümlü ve elf türü... Her şeyi hazmetmem uzun zamanımı alacak muhtemelen.
Üçüncü kitapta Gracen ve Atticus'u çok fazla okuduğumuzdan yakınmıştım, Romy ve Zander geri planda kalmış gibi hissettirmişti çünkü. Bu kitapta da bolca Annika ve Tyree okuduk ama sanırım ikisinin ilişkisini sevdiğim ve Romy'i de fazlasıyla okuduğumuz için beni hiç rahatsız etmedi. Ayrıca üçüncü kitaptaki rahatsızlığımın muhtemelen Atticus'tan kaynaklandığını anladım çünkü onu gerçekten sevemedim. Zander'e olan güvensizlikleri, kendisinin haksız olduğunu bildiği halde en ufak şüphede hiçbir bilgisi olmasa dahi Zander'i ya da Romy'i suçlaması beni sinirlendirdi. Kadınlarla olan geçmişi de apayrı bir mevzu. Aklının Gracen'de olduğunu söylemesine rağmen geçmişten birini gördüğünde ilk anımsadığı şeyler başka şeyler oluyordu nedense hep. Ayrıca Kral Cheral'in dördüncü karısıyla olan ilişkisi de beni hiç memnun etmedi. Duygularından hep şüphe duydum açıkçası. Sonuç olarak benim için sınıfta kalam bir karakterdi.
Kitapta Romy'den sonra en sevdiğim karakterler Elisaf ve Jarek'ti. İkisinin de dostluğu ve korumacılığı, Romy ile olan ilişkileri içimi sıcacık yaptı. Kitabın sonunda Jarek için yazılan son kalbimi dağlasa da başka türlüsü nasıl mümkün olabilirdi, bilemiyorum. Sadece onu çok seviyorum ve keşke o da mutlu olmanın bir
Bu seri niye hak ettiği değeri görmüyor? Muhteşem!
O kadar kapsamlı bir kitap ve seri ki yaşanan her şeyi büyük bir hayretle okuyorum, zaman zaman yaşanan olay üstüne olay (ki bunların çoğu kötü) beni biraz daraltsa da kitabı elimden bırakamadım. Seri haricinde bakarsak ilk kez bu kadar çok karakterden okuduk ve bunu hem anladım (kitaptaki karakter bilmem kaç parçaya bölündüğü için onlardan ayrı ayrı ancak bu şekilde haberdar olunabilirdi) hem de Zander ve Romeria biraz geri planda kaldığı için hoşuma gitmedi. Yine de son yüz sayfayı onlardan okumak beni kendime getirdi. Tüm karakterler bir yana, Romeria açık ara en sevdiğim ve saygı duyduğum karakter. Kendini ölümlü sanarak büyüdüğü için ölümlüleri bu kadar düşünmesi normal sayılabilir ama bence değil. Herkesin Kraliçesi olan kişi, gerçekten bu niteliğe sahip tek kişi.
Büyük bir heyecan ve merakla yeni kitaba geçiyorum, umarım onda Romeria ve Zander'i daha fazla okuyabilirim.
Not: Bu seri niye abartılmıyor ve daha da önemlisi okunmuyor? Kitaplar çok kalın olduğu için göz korkutabilir ama acayip akıcı ve göz açıp kapanıncaya kadar bitiyor. Fantastikten biraz bile hoşlanıyorsanız içindeki kaoslara bayılırsınız!