Reklam
Seriye kapakları yüzünden başladım desem abartmamış olurum sanırım, özellikle yeni çıkan serinin üçüncü kitabının kapağına tek kelimeyle bayıldım. Ancak bu kitaptan sonra okumaya devam eder miyim, bilemiyorum.
Öncelikle konusunu merak ederek kitaba başladığımı belirtmeliyim. Erva'nın babasının timinde olan bir askere vurgun olması ama ona açılamadığı için günlük tutmasını sevdim. Yazarın dili, özellikle günlüklerde Erva'nın aşkını tüm içtenliğinle hissettiriyordu. Tabi bir yerden sonra hep dram okumaktan sıkıldım ne yazık ki. Ama dram dışında sevmediğim şeyler var ki, dramın aslında bu kadar gözüme batmasının asıl sebebi.
Bundan sonrası spoilerli olacak, ona göre okuyunuz lütfen.
Doru'yu ilk gören o olduğu için Erva'nın Doru'ya aşık olmasıyla hiçbir problemim yok. Ancak Ceylin öne atıldığında aşkını içine gömüp geri çekildiğini söylemesine rağmen Doru'nun yaşadığı yere taşınıp (ki bunun da Ceylin için olduğunu söylüyor?) ona karşı bir hamlede bulunmasa da 1 sene boyunca çevresinde gezinmesi ve günlük diye adama aşk mektupları tarzında şeyler yazması hoş değil bence. Sonuçta tüm bu zamanı Ceylin'in asıl kimliğini bilmeyerek ve onun en yakın arkadaşı olduğunu sanarak geçirdi. Altını çizerek söylüyorum, herhangi bir arkadaşı ya da tanıdığı değil, en yakın arkadaşı. Kendini uzaklaştırma şansı varken bunu yapmayıp Doru'yu günlüğüne yazmaya devam etti. Unutmaya çalıştığını ve yapamadığını söyledi sürekli ama o şartlarda zaten adamı unutması nasıl mümkün olabilirdi? Üstelik günlükte Doru'yla olduğuna dair hayalleri yazılı. Bilmiyorum, benim etik değerlerime uyan bir şey değil hiç.
Ek olarak, günlük ortaya çıkınca Doru'nun ışık hızında 180 derece değişen huyları hakkında ne söylenir bilemiyorum. Yani bu zamana kadar Erva'yla sadece Ceylin için zorla iletişime geçen bir
Başka şartlar altında kitabı okusaydım tüm klişelerine rağmen daha fazla sevebilirdim belki ama yakın zamanda You've Got Mail'i izlediğim için kitabın nereden esinlenerek yazıldığını anlamış bulundum. Yazar kendince birkaç şeyi değiştirmeye çalışmış ama ana konu filmle aynıydı, hatta Gurur ve Önyargı mevzusu bile filmdeki bir detay. Yani belki yazar bilerek yapmıştır bunu, bilemiyorum ama dediğim gibi filmi çok yakın bir zamanda izlediğim için pek hoşuma gitmedi. Neyin ne olacağını biliyordum, çünkü izlemiştim :)
Jonathan'ın hokey oyuncusu olma detayı da kafamı karıştırdı. Bu sporla ilgili pek bir şey bildiğim söylenemez ama diğer hokey temalı kitaplarda oyuncuların hokeyden başka bir işte çalışacak kadar vakitleri olmuyordu. Hele de sürekli maçlar için şehir değiştirdikleri için Jonathan'ın tam zamanlı bir işte çalışması çok mantıksız geldi. Üzerinde durulan bir şey de değildi zaten. Gereksiz bir detay olduğunu düşünüyorum.
Filmi izlememiş olsaydım, kitap da daha özenli ve uzun yazılmış olsaydı muhtemelen daha çok severdim.
Reklam