tuğba
@ruhbilimi
Sanatlı sözlerin musiki dışında kalan özellikleri yani bir şiirde ne demek istendiğinin ancak belli bir kültürün (veya şairin bizzat kendisinin) kendine özgü ve bâtınî (ésotérique) işaretleri yoluyla anlaşılıyor olması şiiri düzyazıdan ayırıyorsa, bu da saçma. Kapalı ifadeler şiir, açık anlatımlı metinler düzyazıdır gibi bir anlam çıkar bundan.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kelime kendi anlamının çevresindeki hâleden ötürü bir yere sahiptir, kelimenin yanı ve yöresi vardır, bizim yanımız ve yöremiz vardır: Kâinattayızdır, kâinat içinde bir yer tutmaktayızdır. İşte şiirin aşkın vasfı da böylece belirginleşir.
tuğba
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 12 Mart 2026 18:46
·2026 8. kitabı
İnsan kendini birçok şeye benzetir fakat benim gibi çadır çivisine benzeten var mıdır bilmem. Akdeniz'in kurumuş kan rengi toprağına çakılan bir çadır çivisi. Sökülen ve tekrar çakılan. Torosların rüzgârlarına dayanmaya çalışırken yuva yaptığı toprağı kanatan.
“Güzellik hülâsa edilemez.” diyen şair aynı zamanda şunu da söylüyor: “İnsan kendi benliğine tepeden tırnağa silahlı girmeli.”