Esraaa
@ruhefza7
“Ben sevinince annem gibi rengarenk reçeller dizerim kalbimin raflarına.”
248 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Sahi sen hiç kendini yaşadın mı?
Bu soruyu bundan yaklaşık bir ay kadar önce kendime sormuştum tamamen kitaptan habersiz. Yaşadığım bu hayatın başrolü bendim ama ben bana dayatılan hayatı yaşamak zorunda bırakıldım tam olarak zorunluluk da diyemesek de öğrenilmiş/öğretilmiş bir yaşam biçimiydi bu. Babam babasından gördüğü gibi daha doğrusu göremedikleriyle geliyordu bize. Bazen çok kızsam da bazen ona da hak veriyordum o da babasından böyle görmüştü. Kaç yaşına gelmiş adamdı bu yaştan sonra onun değişmesini beklemek zordu. Annem annesinden böyle görmüş böyle yetişmişti elalemin ne dediği kendinin düşündüğünden çok daha önemliydi. Böyle büyüyen insanlardan başka türlüsünü beklemek, başka türlü yaşamalarını/yaşatmalarını istemek imkansıza yakın.. Bu yüzden kendime sunduğum çözüm kendimi değiştirmekti, zor olacağını bilsemde imkansız olmadığına iknayım. Bu kitapta yer alan hikayeler aslında bir çoğumuzun duyduğu, yaşadığı başına gelen şeyler.. Kendini yaşamak istiyorsan önce kendini tanı,kendini sev, kendine saygı duy ve yola çık.. Umutsuzluğa kapılır gibi olursan derin bir nefes al ve ben nelerin üstesinden geldim bununda üstesinden gelirim çünkü ben güçlüyüm bu güzel sonu hak ediyorum de. Kitapla ilgili çok fazla inceleme niteliğinde cümleler kuramasamda içimden bunları yazmak geldi. Öylesine yani. Kitabı okuyabilirsiniz.
Puan vermedi·91 syf.··
Beğendi
·2021 6. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 11 Şubat 2021 11:29
"Yılmaz Odabaşı" nın ismini çokça duymuştum ama kitaplarını okuma fırsatım olmamıştı şu ana kadar. Vakti varmış diyorum kalemiyle tanışmak ve yazdıklarından istifade edebilmem için.. Kitabını okurken yanına ufak notlar aldım çok uzun zaman sonra çünkü içimde yaşadıklarımı başkalarıyla paylaşma noktasında pek iyi değilim.. Biri görür de okur diye kendimi, içimi bu kadar ortaya dökme noktasında endişe taşırdım. Bugün bunu bir kenara bıraktım iyi geldi..Tekrar tekrar okuyacağım arada sayfalarını karıştırıp saatlerce üzerine düşünmek istediğim bir kitap oldu benim için..
Yazarımız kitabı kaleme alırken o kadar yalın ve anlaşılır bir dil tercih etmiş ki hemen hemen her yaş grubunun istifade edebileceği bir kitap olmuş.
Anlatımını hadis ve ayetlerle destekleyerek daha da etkin kılmış. Bahsettiği her konu da değindiği her hususta aslında ne kadar da bilinçsiz davrandığımızı, hassasiyetimizi, islam şuurumuzun nasıl kaybettirildiğini örneklemiş ve tekrar kazanmamız ve farkına varmamız için konuları kısa ama öz bir şekilde açıklamış.
Gerçekten nerede yanlış yapıyoruz diye sende sorguluyorsan eğer bu kitabı okumanı isterim.
Farkına varmak, farkındalık oluşturmak için okumalısın.
"Ortadoğu ve Afrika kanıyor.
Gazze, İsrail tarafından bombalanıyor.
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla..
Kitabı bitirdikten sonra hissettiklerimin tarifi zor. Gece uykumda ağlamalarım, iç yangınlarım, kaleme dökülmek isteyen bir çok kelamım ama yazacak liyakâti kendimde bulamayışım.
Acziyetim..
Aldanmışlığım derinmiş diyorum Ebu'l As gibi bende. Sonra bir ayete sığınıyorum benden öncekiler gibi " Sakın yılmayın, üzüntüye kapılmayın, eğer iman ediyorsanız mutlaka üstün gelirsiniz!" diyor. Ali İmran Suresi :139 ayet.
Pişmanlığım çok, geç kalmışlığım da çokta onların da önüne geçen namütenahi bir huzur ki şükür sebebim. Sebepler perdedir ya Rabbim nasip etti birilerini vesile kıldı ve tanıştım bu kitapla tanıştım "Babasının Süsü" Zeynebimle.. Zeynebler gözümde bir başka, bir başka şefkaat onlara.. Çokça istifade ettiğim, edeceğim uzun bir süredir aradığım aradıklarımı bulduğum bir kitap.
Kalbimde yanan tazecik kandildi ışıldanmayı bekleyen. Oldu...
Dilimde onların aciz kelimelerimle eksiltmek istemediğim bîhemta aşkları.. Hz. Zeyneb'in hiç eksilmeyen sabrı, vefası, nahifliği, zerafeti.
Ebu'l As'ın ahde vefası, doğruluktan hiçbir zaman ayrılmayışı, gururu ve nihayetinde gururuna üstün gelişi müslüman oluşu..
