riüwriüw
@ruiw
Bitmez dediğimiz günlerin kaçıncı yarını bugün?
Stefan Zweıg'ın okuduğum ilk kitabı şunu söyleye bilirimki çok fazla şaşırarak okudum kitabın içinde 5 farklı olay var ve hepsinin sonuda ölüm var şahsen sayfalarda ilerledikçe daha farklı şeyler düşünüyordum aslında kitap bize bi iletimde söylediğim gibi "herkes yolun sonunda toprak sahibi" bunu gayet güzel göstermiş , kitaptaki karakterler çoğu psikolojik baskı sonucu intihar ediyor yada öldürüyorlar. En çok kendimi yakın hissetiğim bölüm ise Avareydi heralde öğrenci olduğum için:)) keşke insanlarla dalga geçmek yada küçümsemek yerine empati yapmayı bilebilsek o kisinin ne tür bir psikolojide olduğunu empati yaparak anlayabilsek bence ülkemiz dünyamız bu sekilde daha güzel bir yer olabilir...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Ne denli zorlu bir işe girişmek istiyorum, ama aynı zamanda da ne denli boş şeylerden korkuyorum"
Korkuyorum çünkü yanlış anlaşılmaktan, korkuyorum çünkü anlatamamaktan. Kırmaktan, kırılmaktan korkuyorum belki de. Bazen bir deli cesareti geliyor yapıyorum aklımdakileri ama yine de insan bu korkuyor. Pişman olmamak için, keşke dememek için yapıyor ve iyi ki de yapıyor gelecekte pişman olmamak icin keşke yapsaydım dememek için...
