RukiyeNur

RukiyeNur
@rukidokey
O kadar uzun süredir Justin'den ümitliydi ki artık umut edilecek bir şey kalmadığını fark edemiyordu
Sayfa 18·Kitabı okuyor
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ona güzel bir gün yaşatmak istiyordum. Tek bir güzel gün. Uzun süredir belirli bir amacım olmadan dolanıyordum ve şimdi bana bu geçici amaç verilmişti... verildiğini hissediyordum. Ona sunacak tek bir günüm vardı, neden güzel bir gün olmasındı ki? Neden paylaştığımız bir gün olmasındı? Neden anın müziğine kapılıp daha ne kadar böyle gideceğine bakmıyordum? Kurallar silinebilirdi. Bunu yapabilirdim. Bunu ona verebilirdim.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Alıntı
Daha önce de birçok kez görmüştüm; bu anlamsız tapınma halini. Yalnız kalma korkusuyla baş edilemediği için yanlış insanla birlikte olma korkusuna katlanmak. Şüpheyle lekelenmiş umut, umutla lekelenmiş şüphe. Ne zaman birinin yüzünde görsem, beni yıkıyor. Rhiannon'un yüzünde hayal kırıklığından daha fazlası vardı. Yumuşacık bakışları da vardı. Justin'in asla kıymetini bilmeyeceği bir yumuşaklık. Bunu hemen gördüm ama başka kimse görmüyordu.
Sayfa 15·Kitabı okuyor
Alıntı
Ona bakmakta zorlanıyordum. Sıradan duran her kızın sakladığı bir sır olduğunu deneyimlerime dayanarak biliyordum. Sırrını saklıyor ama aynı zamanda keşfetmemi de istiyordu. Yani, Justin'in keşfetmesini istiyordu. Ve işte orada, uzanamayacağım bir yerde duruyordu. Kelimelere dökülmeyi bekleyen bir sesten ibaretti.
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Alıntı
"Böylesine boş bir kafanın bunca çabuk gelen bir ünden sarhoş olmaması düşünülebilir miydi?" "Banat'tan gelme bir köylü gencin, ansızın bir tahta üstünde birkaç taşı birazcık oraya buraya oynatmakla bütün köyünün odunculuktan ve en yorucu işlerden bir yılda kazandığını bir haftada kazanması durumunda kendini beğenmişlikten başının dönmemesi diye bir şey olabilir mi? Hem ayrıca, bu dünyada bir zamanlar bir Rembrandt'ın, bir Beethoven'in, bir Dante'nin, bir Napoléon'un yaşadığı hakkında en ufak bilgisi bulunmayan birinin kendini büyük bir insan sayması son derece kolay değil midir? Bu gencin dünyaya kapalı beyninde bildiği tek şey, aylardan beri hiçbir satranç oyununu kaybetmemiş olduğu ve dünyamızda satrancın ve paranın dışında daha başka değerlerin de bulunduğunu bilmediğinden, kendine hayranlık duymak için her türlü nedeni var."
Alıntı