Kapımda düşüp yıkılan sarhoşu asla sürüp kovmam; evimde şarap varsa korum önüne, otururum onunla, beraber içmeye koyulurum.
Konuğum olan sarhoş, canımdır, benimdir o, tacımdır benim, padişahımdır benim o; kalksın başımın üstüne otursun benim, o derece azizdir bana.
Dostum, yakınım, beni sarhoş et; az sarhoş olduğum günü ömrümden saymam ben.
Ömrümü altın gibi şaraba vakfettiğimden sâkîden başkasının yüzüne bakmam, sâkînin buyruğundan dışarı çıkmam.
Hayalin gözlerimde, adın dudaklarımda,
Hatıransa kalbimde öylece durmakta,
Kime mektup yazayım öyleyse ben?
Nerede saklanıyorsun ki sen?
Seven de sevilen de benim,
Tek bedende bütünleşmiş iki ruhuz biz.
Sayfa 71 - Bu mısralar Hallâc'a atfedilmiştir.·Kitabı okuyor