Rumeysa Ala Oyan
@rumsa111
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazen öyle günlerim oluyor ki Elâgözlüm..
İşte ben hep böyle garip mahzun,
Bir şey beklermişçesine yaşıyorum.
Bazen öyle günlerim oluyor ki Elâgözlüm,
Ne oldu, nasıl bitti şaşıyorum.
Bazı bilmem, gün nasıl başladığında,
Kayıp kayıp gidiyor dünya bıkkın bakışlarımdan.
Yaşıyorum, yaşıyorum da bitmiyor,
Bir tutam sakız oluyor ağzımda zaman.
Reklam
Kendimi tanrısız hissediyorum ama inan tanrım, yanında kıvrılıp saatlerce uyumak istiyorum.
Hissiz bir boşluk vardı içinde ama hissetmek için canhıraş çabalıyordu.
Ölümün öyle kıyısına gelmişti ki, geri kalan hayatı paha biçilmez olmuştu onun için. Yaşadığı büyük şokun ardından hayatta kaldığı için kendisiyle ne kadar gurur duyduğu gözlerinin endişeli parlaklığından okunuyordu. Ama o kadar çok ıstırap çekmişti ki, içinde bir şeyler yok olmuş, bazı duyguları yitmişti. Sanki hissiz bir boşluk vardı içinde.
Aziz milletim, sizi soymak için yaratıldım!
Aslında her şey biraz gülünçtü, hatta çok gülünç; otoriteyle bağlantısı olan her şey, hükümette, orduda ya da üniversitelerde olması fark etmez, belli ölçüde gülünçtü hepsi ve yöneten sınıf da yönetme iddiasında bulundukça gülünçleşiyordu.
Bir Anna Karenina'nın başlangıcı bir de bu kitabın..
Aslında trajik bir çağ bizimkisi, bu yüzden onu trajik olarak görmeyi reddediyoruz. Büyük tufan kopmuş, yıkıntıların arasındayız şimdi, yeni yeni küçük yaşam alanları kurmaya, küçük küçük umutlar beslemeye başladık. Doğrusu zor iş; geleceğe uzanan düz bir yol yok şimdi, bunun yerine bir çember çiziyoruz ya da düşe kalka ilerliyoruz. Dünya başımıza yıkılmış olsa da yaşamak zorundayız.
Reklam