Rumeysa Ala Oyan
@rumsa111
Gazi Üniversitesi- Felsefe
Ankara
8 Eylül
42 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun uzun zamandır gözümün iliştiği lakin bir türlü elimin gitmediği, elim gidince de elimden düşüremediğim o şaheser!..
Charles Dickens, fazlasıyla merak ettiğim Fransız İhtilali dönemini bu yapıtıyla olabildiğince çıplak bir şekilde gözler önüne sermiş; o yüzdendir ki kitap en çok satılan dünya klasikleri arasında yer alıyor. Her şey o kadar sahiciydi ki, kitabın özellikle son 100 sayfasında gözyaşlarıma mani olamadım.
Halkın 18. Yüzyıl Fransa'sındaki o sefilliği içler acısıydı. Bir annenin açlıktan kuruyan memesi, bir babanın araba altında ezilen evladı, insanların "Ot yiyin!" muamelesine göz yummak zorunda kalmaları, halka tıpkı bir hayvan gözüyle bakılması. Bunlar katlanılmaz hale geldiği an halk "Biz burdayız!" Dedi ve katliamina başladı. Tabii bu durumda burjuvazi sınıfı çok daha etkiliydi lakin sahada olan kesinlikle gözünü kan bürümüş olan halktı.
Charles Dickens, bir İngiliz olmasına rağmen Fransa'daki dönem atmosferini yansıtabileceği en sahici şekilde yansıtmış. Eserde geçen hapishane, bar mevzuları, casuslar, haksız yere idama götürülen asilzadeler; her biri gerçek anlayacağınız. Dönemi her ne kadar bir burjuvazi ailenin gözünden okusakta, eminim halk için de durum uzunca bir süre içler acısıydı. Ne yerde bir çöp parçası gibi yatan bebeği unutabilirim ne de giyotine götürülen o masum insanları.. kısacası ne halk adına sevinebildim ne de idam edilen insanların idamı hak ettiklerini düşünebildim.
Halk haklı, halk tabii ki de haklıydı. O dönemi halk ve adalet yanlısı olan Montaigne, J.J roussau -Toplum Sözleşmesi- yazarlardan da safi okuyabilirsiniz. Zira kitabın başında da bu isimlere vurgu yapılır. (Bu yazarlar burjuvazi sınıfı tarafından halkı galeyana getirmek için de terih edilmistir)
Lakin halk amacından şaştı; durum kişiler arası menfaatlere kaydı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önemli olan tek şey bitmek bilmeyen bir şimdidir.Felsefe-Düşünce
Okuduğum kişisel gelişim kitapları arasında şüphesiz beni en çok cezbeden kitap Kendinle Savaşma Sanatı oldu. Felsefeyle ve psikolojiyle iç içe olması kitabın kendine kattığı güzel bir ayrıcalık bence. Kitap Sokrates'in diyalektik yöntemi gibi bir yol oluşturmuş kendine. Tıpkı Sokrates ve öğrencileri gibi diyaloglar halinde doğru cevaba ulaşmak amaçlanmış. Bu durum ise mutlak cevap arayan Genç ve ona doğru cevapları verecek olan Filozof arasında geçen diyaloglarla sağlanmış.
Sokrates-Platon benzetmesi, Freud ve Adler çatışmaları, Adler psikolojisi üzerinden kavramsal terimler ve niceleri...
Kendinle Savaşma Sanati, felsefecilerin yıllardır ilgilendiği ve her kişinin muhakkak farklı yorumlayacağı bir soru üzerine endekslenmiş bir kitap benim nezdimde: "Nasıl mutlu olunur?". Kitapta bu sorunun cevabı benim açımdan olabildiğince tatmin ediciydi, aynı zamanda hayattan ne istediğimi de bana tekrardan hatırlattı. Kısacası istediğim cevabı çabasız aldım.
Kitapta sonuna kadar Filozof'un Adler'in kurduğu sistem üzerinden savunduğu bir töz var: her problem kişiler arası ilişkilerden ötürü meydana gelir. Geniş bir perspektiften baktığımızda haksız bir görüş değil, bu yüzden Genç gibi saf bir ön yargı oluşturmadan okumanızı tavsiye ederim. Zira kitap sizin çoğu şeye ve kişiler arası ilişkilere olan bakış açınızı genişleterek hayata daha çabasız yaklaşmanızı sağlayacak.
Yeraltından Notlar mı, Her birimizin otobiyografisi mi?1000Kitap
Dostoyevski, seni okuyor olmaktan her daim iftihar duyacağım.
Bu aralar çok fazla Rus edebiyatı okuyorum. Çoğu zaman Dostoyeski arada Tolstoy kimi zaman Maksim Gorki.. bir süre ara vermeye çalışacağım çünkü Yeraltından Notlar bir tokat gibi gerçekleri yüzüme çarptı. Kitabın çoğu sayfasında Dostoyevski'nin karşımda beni bana anlatıyor olmasından şüphelendim. Kitap okurken çoğu kitapta kendinizden bir parça bulabilirsiniz, bir satırda yahut sayfanın tamamında lakin bu eserde her sayfa sizi anlatıyor adeta.
Bu kitap insan buhranını acımasızca anlatıyor kısacası; göz doldurarak, düşündürerek, sizi size sorgulatarak anlatıyor. Bu yüzden Rus edebiyati bir ayrıcalıktır insan psikolojisine çok derin değinir ve her eser insan psikolojisi adına size bir şeyler katar.
Okumanızı şiddetle öneriyorum. Rus edebiyatına yeni yeni başlıyorsanız da çekinceniz olmasın, eminim bu eser sizi Rus edebiyatına daha çok bağlayacaktır.
Canım Sabahattin, Ruhum Madonna
Korku Kültürü
Sabahattin Ali, Türk edebiyatında en sevdiğim yazarlardan biri. Romanlarını birden fazla kez okumakla birlikte, Sabahattin Ali'yi çok daha yakından tanımak maksadıyla bu eserini de okumak istedim. Her sayfasında Ali'nin bir izi olduğu için kimi zaman ufak gülümsemeyle kimi zamansa içimde bir ukdeyle okudum. Çünkü Sabahattin Ali henüz gençken vefat etti ve bir mezarı dahi yok; bu yüzden Canı Aliye, Ruhu Filiz ile doyasıya vakit geçiremeden bu vefasız dünyaya veda etti.
Eserde Sabattin Ali'nin eşine olan yaklaşımı o kadar muazzam ki, oturup sahiden düşündürüyor;
bu denli temiz yaklaşabilmenin ve sevebilmenin nadir rastlanan bir şey olduğunu. Aralarında olan iletişim, başta birbirlerine olan sevgileriyken, sorasında evin geçimi ve Filiz'in eğitimi üzerine konuşmaları ve o geçişi okumak farklı bir manidarlık kattı bana.
Aynı zamanda Sabahattin Ali'nin, dergi çıkartırken ki heyecanı, Aziz Nesinle olan işbirliği, Falih Rıfkı Atay ile olan atışmaları ve yaşadığı birçok şeyi okumak ve onu yakından tanımak gerçekten çok güzeldi. Her sayfada her satırda onunla göz gözeydim.
Okuyun, okutun kitaplığınızda yoksa mutlaka edinin!
Ve kitapla kalın :)Edebiyat
Korku Kültürü
Sabahattin Ali, Türk edebiyatında en sevdiğim yazarlardan biri. Romanlarını birden fazla kez okumakla birlikte, Sabahattin Ali'yi çok daha yakından tanımak maksadıyla bu eserini de okumak istedim. Her sayfasında Ali'nin bir izi olduğu için kimi zaman ufak gülümsemeyle kimi zamansa içimde bir ukdeyle okudum. Çünkü Sabahattin Ali henüz gençken vefat etti ve bir mezarı dahi yok; bu yüzden Canı Aliye, Ruhu Filiz ile doyasıya vakit geçiremeden bu vefasız dünyaya veda etti.
Eserde Sabattin Ali'nin eşine olan yaklaşımı o kadar muazzam ki, oturup sahiden düşündürüyor;
bu denli temiz yaklaşabilmenin ve sevebilmenin nadir rastlanan bir şey olduğunu. Aralarında olan iletişim, başta birbirlerine olan sevgileriyken, sorasında evin geçimi ve Filiz'in eğitimi üzerine konuşmaları ve o geçişi okumak farklı bir manidarlık kattı bana.
Aynı zamanda Sabahattin Ali'nin, dergi çıkartırken ki heyecanı, Aziz Nesinle olan işbirliği, Falih Rıfkı Atay ile olan atışmaları ve yaşadığı birçok şeyi okumak ve onu yakından tanımak gerçekten çok güzeldi. Her sayfada her satırda onunla göz gözeydim.
Okuyun, okutun kitaplığınızda yoksa mutlaka edinin!
Ve kitapla kalın :)