Rümeysa Gökduman
@rumusa
Psikolojik Danışman
20 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Uğultulu Tepeler okuması oldukça kolay ve akıcı ilerleyen bir kitap. Aşk, nefret, intikam, merhamet, kin, bağlılık ne ararsak var kitapta aslında. Bu kitaba has şöyle bir yargıya vardım son sayfasını da kapattığımda " tüm karakterlerinden bir şekilde nefret edip genelini sevdiğim ilk kitap." Zaten yazarın da aslında karakterleri sevdirme çabasından çok sanki kafamızda bazı soruları uyandırmak ya da bizi bazı konularda şüpheye düşürmek istiyormuş gibi bir hali vardı bence.
-Spoiler İçerebilir-
Benim payıma düşen sorular ya da şüpheler şunlar oldu:
Aşk gerçekten böyle bir şey miydi?
Heatcliff ve Catherine arasındaki gerçekten aşk mıydı? Aşk değilse ne idi?
Tüm yaşananların sorumlusu aslında kimdi? İlk kimi suçlamak gerekirdi?
Bir aşk (!) veya nefret (!) kaç kişinin hayatını mahvedebilirdi?
Okurken eksik kaldığım yerler, olay akışında tam olarak oturmayan şeyler de olmadı değil, aslında daha kapsamlı bir kitap bile olabilirmiş Monte Cristo Kontu gibi.
Kitapta çoğu zaman bir gezin dışarı çıkın, gözünüz gözlünüz açılsın diye çoğu zaman isyan ettim, şayet karakterler beni duymuş olsaydı her şey daha farklı olabilirdi diye hala düşünmüyor değilim.
Uzun lafın kısası okunmalı, tavsiye edilir..
Reklam
Okuduğum en düşündürücü, sorgulatıcı kitaplardan. Yoğun bir felsefi yönü var kitabın, bu yönden eksiklerimi tokat gibi yüzüme çarptı açıkçası. Kitabın arkasından felsefi bazı kitaplar okuma isteği doğdu içime. Aynı zamanda kitapta bahsedilen filmler, kitaplar, isimler vs hepsi birer birer listeme eklendi.
Kapıcı Madam Michel karakteri insana önyargılarını sorgulatan bir karakter. Aslında belki var çevremizde böyle bir çok Madamlar Mösyöler, kimi ne kadar tanıdığımızı sanıyoruz?
Belki de bizler de o apartman sakinleriyiz kendi hayatımızın akışında...
Kitaptaki benzetmeler, eleştiriler, kinayeler, olaylar arasındaki farklı ilişkiler, çıkarılması gereken dersler çok, çok zekice yazılmış.
İlk başta okuması ağır gibi gelse de bu benim bazı noktalardaki cahilliğimmiş. Pes etmeyip kitabı bitirmemin ödülü altı bolca çizili cümleler oldu benim için. Tavsiye ederim.
Şimdiye kadar okuduğum en sevdiğim klasik. O kadar sevdim ki aslında hangi kelimelerle ifade edeyim bilemiyorum. Ah Oblomov, öyle bir karakter ki karşımızdaki; bedenen o kadar tembel ki resmen kitabın içine girip bir silkeleyip kendine getiresi geliyor insanın ama zihnen de her şeyin farkında aslında. Belki de her şeyin bu kadar fazla farkında olmak onu harekete geçmekten alıkoyan...
İnsanı çok hüzünlendiren bir karakter aslında Oblomov benim ağırlıklı olarak hissettiğim duygu bu oldu; hüzünle karışık bir sempati. Kesinlikle en sevdiğim kitap karakterlerinden biri oldu.
Anlatım ise çok sade ve akıcı. Hatta kitapta Oblomov ile hizmetçisi Zaharın diyalogları resmen kahkaha attırdı bana. Uzun lafın kısası mutlaka okunmalı, tavsiye edilmeli. Hatta kütüphanemizde bulunmalı ara ara hatırını sormalıyız bence bu kitabın...
Livaneli'nin okuduğum ilk kitabıydı. Olayların anlatılış tarzı çok sürükleyici, acaba ne olacak diye insanı hop oturup hop kaldırıyor. Kesinlikle zekice kurgulanmış. Kitap okurken sonuna dair tahminlerde bulunmayı oldukça sevip, bazen tutturma şerefine erişsem de bu kitapta ters köşe oluşumu unutamıyorum. Bir psikolojik danışman olarak kitabın psikolojik boyutu bana bazı şeyleri daha derinden araştırma fırsatı doğurdu. Anlatılan esas hikayenin içinde, anlatıcı olan kahramanın da oldukça sarsıcı, insanı sorgulamaya iten düşünceleri de altı çizilesiydi. Kesinlikle tavsiye edebileceğim kitaplardan...
Şu meşhur "harese nedir bilir misin?..." metninin bu kitabın içerisinden bir alıntı olduğunu öğrenince okumak istemiştim kitabı. 1 günde bitiveren kolayca okunan ama kendini derinden hissettiren bir kitap. Bu kadar kolay okunan, sayfa sayısı olarak ince bir kitabın beni bu kadar etkileyebileceğini sanmıyordum açıkçası. bazen ne kadar dar, sığ ve basmakalıp yargılarımızla yaşıyoruz hayatımızı, hangi kalıplaşmış önyargılarla defterlerini dürüyoruz hiç tanımadığımız insanların diye sorgularken buldum ben kendimi kitabı okurken. okunmalı, okutulmalı dediklerimden....
