Tribünlerde seyirci olmaktan çıkar, sahaya oyuncu olarak inersek, kendi hayatımızda ne olup bittiğine biz karar vermeye başlarsak, direksiyona biz geçersek o zaman o bizim yaşamımız olur ve kendimizi güçlü hissederiz.
Ağzından çıkan sözün, iç dünyasındaki duygu ve düşüncelere ters düşmemesine, onları geçersiz, sahte, yok durumuna düşürmemesine özen gösterir; eğer öfkeli ise, mutlu imiş gibi konuşmaz. Farkında olduğu her şeyi hesaba katarak, niyetinin doğrultusunda konuşur.