rüveyda başaran
@ruveydbasaran
29 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
"Bu romanı salt çocuklara değil, öğretmenlerle anababalara da yazdım."
-
kitapta iki tane ilkokul çocuğunun mektuplarını okuyorsunuz. aziz nesin bu eserinde, mizahıyla, küçüklerin gözünden büyüklere karşı eleştirilerde bulunuyor. her fırsatta yalan söylenmemesini tembihleyen babanın yalan söylemesine, yurtsever olun, vatana hizmet edin, öğütlerinde bulunan insanların bencilliğine ve dalkavukluğuna, kopyayı ayıplayanların öğrencilikte yaptıklarına, sürekli okulda birinci olduğunu söyleyip evlatlarını yeren babalara, eğitim sistemindeki ezberciliğe ve katılığa, tutumu övenlerin savurganlığına, 'bu çocuk bu lafları nereden öğreniyor' diye yakınan babanın ev içinde söylediklerine, insanların patronlarını sevmemelerine ve hakkında çok kötü konuşmalarına rağmen onlara nasıl da iyi muamele ettiklerine, gösterişe ve riyaya tanık olan ve yetişkinlerin zıtlıkları içinde kafaları karışan bu iki ufaklık, birbirlerine mektuplarında yakınıyorlar.
-
gerçekten de her ne kadar çocuk romanı olsa da düşündüren ve herkesin mutlaka okuması gereken bir roman olduğunu düşünüyorum. ayrıca yazarın son sayfalardaki iletileri çok hoştu, tamamen uygun bir başlangıca ve bitişe sahip olan bir başucu eseri.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
yayından mı kaynaklıdır bilmem ama çevirisi berbattı. o kadar kötüydü ki dinlene dinlene okudum. kitabın konusu da çok sarmadı. basit bir polisiyeydi aslında. çok az heyecanlı yer vardı. bunun yerine daha iyilerini okuyabilirsiniz. ayrıca yazım kurallarına da dikkat ediyorsanız (bazı yerlerde cümleyi anlamadım bile) hiç tavsiye etmem.
dilinin ağır olmasından korkmuştum ama anlaşılması çok kolay bir kitap. sezai'nin kalemi çok güçlü, betimlemeleri ve olayları anlatış biçimi çok etkileyiciydi. okurken stefan zweig'dan öyküler okuyormuşum gibi hissettim. içerisinde kısa hikayeler bulunan ince bir kitap, hemen bitirebileceğiniz türden. olaylar akıcı ve akılda kalıcıydı.
aslına bakıldığında klasik bir aşk romanı. beni etkileyen, yazarın anlatımıydı. duyguları, olayları betimlemeleri çok derindi. bir günde bitebilecek bir kitap. okurken kendini içinde gibi hissediyorsun. buruk bir gülümsemeyle kapattım kapağını.
'sarışın hanımefendi' ve 'yahudi lambası' isimli iki hikâyeden oluşuyor.
okurken zaman zaman bir an önce bitmesini diledim çünkü özellikle ilk hikâye gereksiz bir şekilde çok uzun tutulmuştu. yazarın, kendi karakteri olan lüpen'i yüceltmek amaçlı herlock (sherlock) ve wilson (watson) karakterlerini yermeleri, sherlock holmes yanlısı olduğum için sinirlendirdi bazen. en çok da watson'a yapılan haksızlık delirtti beni. çok aptal bir karakter oluşmuş doktorumuz için hatta bir yerde itaatkâr bir köpeğe benzetiliyor. ve herlock, neredeyse hiç umursamıyor onu (göğsüne mermi yediğinde, kolu kırıldığında bile).
her neyse, bunlar, eğer sıkı bir sherlock okuyucusuysanız takılacağınız detaylar. genel olarak heyecan verici bir kitaptı, polisiye seviyorsanız bir çırpıda okuyabilirsiniz.
