"Biliyorum, Nastenka, biliyorum!" diye bağırdım,
duygularıma daha fazla hakim olamayarak. "Ve şimdi başka her zamankinden de iyi biliyorum, en iyi yıllarımı boşu boşuna harcadığımı! Şimdi bunu biliyorum ve bunu biliyor olmaktan da acı duyuyorum çünkü sizi bana Tanrı gönderdi, iyi yürekli meleğim, siz bana bunu söyleyin ve beni uyarın diye. Şimdi, yanınızda oturur ve sizinle konuşurken, artık geleceği düşünmeye de korkuyorum, çünkü gelecekte yine yalnızık, yine bu küflü, gereksiz yaşam; ve neyin hayalini kuracağım ki, sizin yanınızda böyle mutlu olmuşken artık! Ah, sağ olun, siz, sevgili kız, beni ilk seferinde uzaklaştırmadığınız, artık
yaşamımda iki gece olsun yaşadım diyebileceğim için!"