📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
sevenlerime üzücü haber;
bu aksam saatlerinde evimde canli olarak bulundum
İllüzyon çağında kuklacılık ve kuklalar...
Bir düşünürün söyle bir sözü kalmış hatırımda, mealen diyordu ki:"...eski zamanlarda kuklacı da kukla da, kuklanın ipi de görünürdü seyirciye...", peki ya şimdi, kukla ortada ipi de görünmüyor kuklacı da...hatta kukla kendini öylesine kaptırmış ki, kukla olduğunu unutmuş giydirme şahsiyet kazanmış gibi...seyreden ise hiç birinin farkında değil !...
Bu tespit ile giriş yaptık mevzuya, tam olarak içinde yaşadığımız "illüzyon çağının" ve modern insanın varoluşsal trajedisinin kalbine dokunuyoruz bu yazıda. Bahse konu sözün ruhundan ilham alarak, bu derin fikri ve ardındaki manzarayı şu şekilde devam ettirelim:
Görünmez İplerin Çağı: Şahsiyet Sanrısı
Eski zamanlarda seyirci, izlediği şeyin bir kurmaca olduğunu bilirdi. Kuklacı perdenin arkasındaydı, ipler bazen ışıkta parlardı; sahne ile hakikat arasında estetik bir mesafe vardı. Seyirci oyunu izler, hissesini alır ve evine dönerdi. Kukla da kukla olduğunu bilirdi, çünkü varlığı ancak o görünür iplerin gerilmesiyle can bulurdu.
Ya şimdi?
İpler o kadar inceldi, o kadar şeffaflaştı ki; artık onları görmek için göz değil, çok derin bir basiret ve şuur gerekiyor. Kuklacı sahnede değil, kuliste değil; bizzat kuklanın zihninin iç çeperlerine gizlenmiş durumda. Algoritmalarla, dayatılan modern paradigmalarla, konfor alanlarıyla ve sahte başarı illüzyonlarıyla örülmüş bu görünmez ipler, kuklaya yukarıdan aşağıya değil; içeriden dışarıya doğru hareket yaptırıyor.
Kuklanın Trajedisi: "Giydirme Şahsiyet"
En tehlikeli esaret, esir olduğunu bilmeyenlerin esaretidir. Bugünün insanı (modern kukla), kendisine sunulan hazır şablonları, düşünce kalıplarını, beğenileri ve hatta isyanları bile kendi hür iradesiyle seçtiğini zannediyor.
Üzerine geçirilen kimliği, o "giydirme şahsiyeti" o kadar çok benimsiyor ki; aynaya baktığında bir
(Rüya) (Sena ile Ayten konuşuyordu. Sena aşırı sinirliydi,duvarları altından bir odanın içinde oturuyorlardı.)
Sena: Neymiş bana aşıkmış
İğrendim
Senin ne haddine sen kimsin ?
Ayten (Gözlerini kısarak senaya bakar): Sen ne dedin ?
Sena: Ne diycem
Parasını ben veriyorum
Dolayısıyla büyüğüyüm onun
73626373 tane mesaj attı bir de
Şey dedim(Ayten sözünü kesti)
Ayten:Endişeden ve ezilmişliktendir mesajlar
Veya umursamazlığındandır.
Ayrıca sen zaten eksik hisseden birine ve biliyorsun bunları
Sena:Evet
Ayten:Zibilyon tane şeyi göze alıp
Sana her şeyini ve her şeyi dürüstçe anlatmış birini
Hoşgörüyle red etmek yerine
Yetersizlik bildirgesi mi gönderdin ?
Bir de bu çocuk feministlerin örnek insanı şuan
Doğru muyum ?
Sena: Evet yetersiz çünkü
Ayten:İnsan parasıyla eksik veya tastamam olmaz
Yaşamı hayvan pazar mı sandın ?
herkesin boynuna da bir fiyat as o zaman
ona göre belirlersin çevreni