Sıla
@ruzgarsila
27 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Evet beni reading slumpa sokan o kitaba birkaç cümle bir sey yazmak istiyorum. Diğer kişisel gelişim kitaplarından farklı olduğunu düşünerek okumaya başladım.
Şunu söylemeliyim ki Kitap bana başta bilimsel hiçbir şey vaat etmeseydi sadece insanların deneyimleri ve kendi tecrübelerinden yararlanıp bir şeyler anlatsaydı daha ikna edici olurdu onun yerine bilimsel veri kullanması, hele ki bu verilerin bazılarının sadece manipulasyondan ibaret oluşu açıkçası bir okur olarak benim sinirlerimi bozdu ve "Kimi kandırıyorsun sen" diyerek devam ettim okumaya. Evet pozitif konuşmak iyi düşünmek iyiyi çeker ve evet network alanı önemli gibi zaten bildiğim şeyler hariç bana bir şey katmadı çünkü kabul ettirmeye çalıştığı şeyi sadece çeşitli manipülasyonlarla yapması yazarı ciddiye alamama neden oldu.
Odysseus
Troya savaşının soma ermesinden sonra Odysseus'un eve dönüş yolculuğunu kadınlar ve Tanrıça Athena'nın ağzından okuyoruz. Kahramanların yolculuklarının diğer insanların tarafından görmek güzel fakat bana göre bunlar biraz yüzeysel kalmış. Hele ki Madeline Miler'ın Kirkesinden Odysseusu okuduktan sonra bu kitapta Odyyseusun o büyük kahramanlığını ben hissedemedim. Yorucu değil gayet akıcı ince bir kitap. 2 ya da 3 katı detaylı olsaydı daha keyifle okunacağını düşünüyorum Tek başına baktığım zaman da, evet mitoloji sevenler için okuması keyifli güzel bir kitap.
Şöyle ki önsözde de bahsedildiği gibi bu sadece ateşin insanlığa verilişini anlatan bir mit değil aynı zamanda bir baş kaldırı, bir isyan, bir politik tragedyadır. Özellikle şu dönemde yaşadıklarımızı düşününce "çağımızın dramından" bir şeyler okuyor gibi hissettim.
Bu kısa tragedya için aslında söyleyecek çok fazla bir şeyim yok 1 günde sindirerek okuyabileceğiniz bir kitap.
Bir de değinmeden edemeyeceğim bir şey de Shakespeare'ın yazılarında da beni rahatsız eden kadın düşmanlığı burada da var. Kadını suç ve günah getiricisi olarak görmek tragedyaların en büyük hobisi(!)galiba. Sayfa 49-57 arasında ne demek istediğimi anlayacaksınız
Tanrıların Çağrısı- Dionysos
Kitabın yarısına kadar gelmişken görüşlerimi yazmak istedim bitirince güncelleyecegim..
Öncelikle kitabi alırken Dionysos hakkında mitleri okuyacağımı düşünerek büyük bir yanılgıya düşmüşüm. Kitapta mitlerden çok alıntılar ve yazarın ufak bir konudan yaptığı uzun çıkarımlar var. Buraya kadar değindiği noktalardan bazıları ne kadar mantıklı olsa da (Ataerkil toplum ve Dionysos ilişkisi, hazzın ve cinselligin baskılanmaması gerektiği, ve doğaya dönüşün insanın özüne dönüşü olduğu gibi) geri kalanların hepsi Dionysos'un ne kadar Anadolulu ne kadar Anadolu'dan gelme bir tanrı olduğunu kanıtlamaya yönelik. Açıkçası Dionysos'un ne kadar Anadolulu oluşu beni ilgilendirmiyor ister İran ister Libya ister İskandinav kökenli olsun benim için nereden geldiğinden çok yazarın kitabın kapağında belirttiği gibi "Bize ne mesaj verdiği" benim için daha önemli ama bununla ilgili açıklama ve çıkarımlardan çok Dionysos'un ne kadar Anadolulu olduğuna dair zorlama bir kanıtlama içerisine girdiği için rahatsızlık duydum. Evet yunan mitolojisi bazı noktalarda Anadolu'daki mitolojik karakterlerle bile birleşse de bu birleşmeden çıkardığım sonuç "evet Dionysos Anadolulu bir tanrıdır" dan fazlası olmalı bence.
Kitabı bitirdim (çoktan)
Farklılık baş kaldırı direnişten çok aşırılık gördüm dönemin insanlarının bundan rahatsız oluşunu başlı başına yanlış görmüş. Ama aşırılık farklılık bazen korkunç olabiliyor ki yapılan ayinler ritiueller bir yerde gerçekten korkunç. Ayrıca bu rituellerde kadının orada bulunmasını bir direniş olarak görmüş ama kadınlar orada sadece doğurganlık vasfıyla bulunuyor dönem için ayinde bulunmak belki bir avantaj olabilir ama o vasıfla orada bulunmaları pek de pohpohladığı kadar mükemmel değil. Sonuç olarak incelemenin başında da yazdığım gibi bir beklentiye
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin."
Bu alıntıyı daha önce de görmüştüm ama kitabı okuyunca ne kadar derin ne kadar etkileyici olduğunu anladım. Yine kitabın konusundan bahsetmeyeceğim.
Sabahattin Ali'yi bu kadar geç okuduğum için bu kitabi bu kadar geç okuduğum için pişmanlık diyorum aynı pişmanlığı siz de yaşamayın ve hemen okuyun. Hayata dair arayış, aşk, aile, sevgi, başka ne varsa değindiği her nokta sanki içimden bir parçaya temas ediyor gibi. Bambaşka fikirleri de olsa aynı karaktere de sahip olsalar yarattığı her karakter onun kafasından çıkmamış da biz o karakterin bizzat kendisini tanıyormuşuz gibi derin ve mantıklı. Anlatmak istediği her şeyi bu kadar temiz ve açık anlatıyor oluşu zaten başlı başına bir yetenek.
