ruzuşeb

İlk ben âşık oldum bizim çocuklar arasında. Annemi, memleketi, evimi özlemeden uykusuz geçirdiğim ilk geceydi. Ürkek duyguların gelgitleriyle geçirdiğim bitimsiz bir geceydi. Yüzünü ilk gördüğüm andan beri peşimi bırakmayan, içine günahın sindiği heyecan.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yürüdüğüm sokakları, arka balkonumuzu, oynadığım oyunları reddediyorum. Her şeyi, hepsini reddediyorum. Benim diyebileceğim kadar sahici olan ne varsa. Şimdi çırılçığlağım, yüzünün gecekondularında geziyorum, gözlerine iniyorum bazen, ifşa edilmiş bir yaşam, talan edilmiş bir alın yazım var sadece. Yüzüm eskiyor.
Bir de yazın hep karnım ağrırdı nedense. Annem işe hazırlarken, karnımın ağrıdığını söylerdim ve gitmemek için elimden geleni yapardım. En çok söylediğim yalan karnımın ağrıdığı yalanıydı. Yoksa sahiden de karnım çok sık mı ağrırdı? Beni neden işe gönderiyorlardı? Bazı sabahlar annemin fark etmemem gereken gözyaşlarını fark ederdim. Yarım ekmek arası peynirle gözyaşları dolardı sefertasıma.
-Sizi gebe bir gecenin doğum sancıları arasında selamlıyorum. Gece evinize bir avize ya da bir fahişe gibi sokulacaktır. Belki de bazılarınız azize kılığına girmiş bir fahişeye kutsal sözcüklerle boyun eğecek. Dudaklarının kıpırdamasına aldanmayın! Dua değil, şehvet dökülüyor ağzından. Hadım edilmiş kelimelerden evlatlar umuyorsunuz. Yalnız kalacaksınız...
Çalınmış bir hayatın peşine düştüm aslında. Onu en son şehrin hangi sokağında bıraktığımı hatırlamaya çalışıyorum. Gazetelerin üçüncü sayfalarında geziniyorum bazen. Allahım annemi ve aklımı koru lütfen...