Dudaklarım bir ceset kanını akıtır gibi akıtıyordu sessiz soruları. İki dudağımın arasında hapsolan ve üstüne asma kilit geçirilen zavallı kelimeler, ait oldukları harfleri eşeleyerek dudaklarımdan sıyrılmak istiyorlardı ama korkum, kelimelerimden daha büyüktü.
ŞİİR
Kadın kendini gösterdi usulcana
Çekingenlikle koşulu usulcana
Gittiler gözleri aşka yaşamaya yangın
Gidip gelenler oldu geldiler.
Kadın saçlarını getirmedi uzak tuttu
Umutsuzlukla dolu soyunuk uzakta
Düştüler karanlıkta aralık aralık
Düşüp ölenler oldu düştü öldüler.
Kadın gözlerini koydu ortaya
Bir mavi gökyüzü aldı çevrelerini
Sevdiler sonsuz bir maviyle alıngan
Sevip yaşayanlar oldu sevdi yaşadılar.
ADAM
Adam şapkasına rastladı sokakta
Kimbilir kimin şapkası
Adam ne yapıp yapıp hatırladı
Bir kadın hatırladı sonuna kadar beyaz
Bir kadın açtı pencereyi sonuna kadar
Bir kadın kim bilir kimin karısı
Adam ne yapıp yapıp hatırladı.
Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda
Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı
Adam bulut gibiydi, hatırladı
Adamın ayaklarının altında
Yıldızların yıldız olduğu vardı
Adam yıldızlara basa basa yürüdü
Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı.