İyi alışkanlıkların değeri ve kötü alışkanlıkların maliyeti ancak iki, beş ya da on yıl sonra geriye dönüp baktığınızda çarpıcı bir şekilde belirginleşir.
Bu arada yüzde 1 oranında bir iyileşme doğrudan dikkat çekmese de -bazen hiç fark edilmez bile- özellikle uzun vadede çok daha anlamlıdır. Minik bir ilerlemenin zaman içinde yaratabileceği fark şaşırtıcıdır.
KOLTUKNAME
Her koltuğu ebedi mülkleri bilir onlar
Çöplükte doğarlar da koltukta ölür onlar
Bir gün huzuruna da koltukla gelir onlar
Bütün istedikleri tam maaşla yolluktur
Oturanlar kalkmıyor yarab bu ne koltuktur
Bilmezler de aslında ne sağı, ne de solu
Bu yüzden düşürürler baba ile oğulu
İdealistler kayıp, her yer onlarla dolu
İnanmışlık onlarca satılmışlık, kulluktur
Oturanlar kalkmıyor yarab bu ne koltuktur
Seçim zamanı gelir hemen inerler köye
Köylüsüne vaatler, ağasına hediye
Kime ne bu memleket gidiyorsa geriye
Kolay azap duymazlar, yürekleri folluktur
Oturanlar kalkmıyor yarab bu ne koltuktur
En ağır küfürleri ederler birbirine
Kendi kirini görmez, bakar hasmın kirine
Herkesi aptal sanır koymaz adam yerine
Kıtlıktan çıkmışlara hedef belli; bolluktur
Oturanlar kalkmıyor yarab bu ne koltuktur