“Kafamda bir tuhaflık var.” dedi Mevlut. “Ne yapsam bu alemde yapayalnız hissediyorum kendimi.”
“Ben yanındayken bir daha asla öyle hissetmeyeceksin.” dedi Rahiya anaç bir tavırla. Mevlut çayhanenin camlarında yansıyan Rahiya’nın hayalinin kendisine şefkatle sokulduğunu görüp bu anı hiç unutamayacağını anladı.
“O günlerde arapsaçına dönmüş yüreğinin sonuna dek bocalamaya mahkum olduğunu biliyordu… Albay Marquez “Yüreğini kolla, Aureliano,” dedi, “ölmeden çürüyorsun.”