Tanrıya(hayali arkadaşa,babaya,büyük biradere ,günah çıkaran papaza ,sırdaşa) psikolojik olarak ihtiyacımız var ve bu ihtiyaç ,tanrı ister var olsun ister olmasın karşılanmalıdır. Fakat tanrı,başka bir şeyle doldursaydık daha iyi olacak bir boşluğu tıka basa doldurmuş olabilir mi?Belki bilim?Sanat?İnsan arkadaşlığı?İnsancılık? Mezardan ötedeki diğer hayatlara itimat etmeyip,gerçek dünyadaki bu hayatı sevmek?