aynı isimde film
`ölümsüzün kılıcı` – `blade of the immortal` (2017)
takashi miike filmi // samuray / intikam / aksiyon
takashi miike'nin kana bulanmış samuray masalı. kahramanlık yok, onur romantize edilmiyor; sadece bitmeyen bir lanet var. manji (`hiroaki matsuura`), yüzlerce insan öldürmüş usta bir samuray. ama ölmek yok. vücuduna yerleşmiş “kan solucanları” sayesinde ölümsüz. kılıç yaraları kapanıyor, uzuvlar geri dikiliyor, ama vicdan hiçbir zaman iyileşmiyor.
hikâye, ailesi vahşice katledilen genç kız rin'in (`hana sugisaki`) manji'den yardım istemesiyle başlıyor. rin'in hedefi net: annesini babasını katleden, samuraylardan oluşan `itto-ryu` çetesi. manji için bu bir kefaret yolculuğu; her öldürülen düşman, geçmişte öldürdüklerine karşılık eksilmeyen bir borç.
film ilerledikçe şunu anlıyorsun:
ölümsüzlük ödül değil, ceza.
manji her dövüşten sağ çıkıyor ama her seferinde biraz daha parçalanıyor. dövüş sahneleri zarif değil; kirli, sert, acımasız. miike kılıç savaşını estetik baleden çıkarıp mezbahaya çeviriyor. kopan kollar, düşmeyen bedenler, bitmeyen öfke.
karakterler siyah-beyaz değil. düşmanlar bile bazen daha tutarlı, daha dürüst. film “`kim haklı?`” diye sormuyor;
“`kaç kişi ölürse bu hesap kapanır?`”
diye soruyor — cevabı olmayan bir soru.
blade of the immortal, klasik samuray filmlerini seveni rahat ettirmez. çünkü burada onur kurtarmıyor, cesaret temize çıkarmıyor. sadece kan akıyor ve zaman geçiyor.
finalde geriye şu kalıyor:
ölümsüzsün ama yaşamıyorsunda.