Paralel giden yolların huzuru vardır. Yan yana akıp giderler, birbirlerine dokunmadan, birbirlerini incitmeden. Aynı yönde uzar, aynı manzaraları görürler ama aralarındaki mesafe hep aynı kalır. Yakınlıklarının kaderi, buluşmamalarının şartıdır.
Diğer tüm yolların payına ise başka bir hikaye düşer. Bir noktada kesişirler, kısa bir selamlaşma kadar yakınlaşırlar, sonra her biri kendi yönüne savrulur. Bir anlık karşılaşmanın ardından gelen ayrılık, çizgilerin sessiz matemidir.
Kimi zaman yakın kalmanın imkansızlığı, kimi zaman bir araya gelmenin geçiciliği… İkisinin de kendine göre bir yalnızlığı vardır.