O berbat yolun karanlığından,
Sıcak sözlerle aldatarak
Kaybolmuş ruhunu çıkardığımda
Dipsiz acılarla dopdoluydum.
Acımadan lanetledim
Seni utançla kıvrandıran ayıbı;
Serazât ruhunu,
Anılarla cezalandırmak istiyerek
Bana anlattığın gün
Her şeyi, ama benim bilmediğim her şeyi,
Birden utançla ellerini yüzüne örttün;
Utançla, acıyla dolu
Gözyaşılarının acısına boğuluyordun
Öfkeden çıldırırcasına...
...N.A Nekrasov'un bir şiirinden