Ağlamak, uğradığımız felaketler karşısında vücudumuzda kalan son kuvvetin acı bir feryadıdır. Aglayamadığımız anlar, bizde artık o gücün de bitip tükendiği ve yerini tesirli bir sessizliğe bıraktığı anlardır. Bu tür sessizlikler ise en acı gözyaşlarından bile daha yakıcıdır.l