“ Zehirli ebeveynlerden duygusal açıdan uzaklaşmanın, kişinin kendi içindeki barışı sağladığı ve öz yeterlilik duygusunu arttırdığı psikoterapistler tarafından uzun süredir bilinmektedir. Peki, bu nasıl yapılabilir? Bunu yapabilmenin yolu, ne ile mücadele ettiğimizi anlayabilmektir. Bencil ebeveynlerin hikayesinde eksik olan şey, onların sevebilme becerisinin neden bu kadar sınırlı olduğunun tam bir açıklamasının olmamasıdır. İşte bu kitap bu tür ebeveynlerin duygusal olgunluktan yoksun olduğunu açıklayarak bu boşluğu dolduruyor.”
“Duygusal olarak olgunlaşmamış anne babalar gerçek duygulardan korkarlar ve duygusal bağ kurmaktan uzak dururlar. Onlar gerçekle mücadele etmek yerine ona direnen savunma mekanizmalarını kullanırlar.”
Gerçek şu ki herkes şefkate layıktır. Gezegende yaşamı deneyimleyen bilinçli insanlar olduğumuz gerçeği, özünde değerli olduğumuz ve ilgiyi hak ettiğimiz anlamına gelir… Şefkat hakkını kazanmak zorunda değiliz; bu bizim doğuştan hakkımızdır.
Öyleyse çözüm nedir? Kendimizi yargılamayı ve değerlendirmeyi tamamen bırakmak. Kendimizi “iyi” veya “kötü “ olarak etiketlemeye çalışmaktan vazgeçip açık bir yürekle kendimizi kabul etmek. Kendimize tıpkı iyi bir arkadaşa ya da hatta bir yabancıya göstereceğimiz türden bir nezaket, ilgi ve şefkat göstermek.