kendini uzun uzun anlatmış ve sonra karşısındakine bakıp hiçbir şeyin değişmediğini, onun küçücük bir merhametini bile celp edemediğini görünce, yaşadığı büyük hayal kırıklığının da etkisiyle bir daha kimseye bir şey anlatmaya gerek duymamış gibiydi.
Artık bu haklılığın pek önemi yok, hikâyenin nereye vardığı belli, değiştirmek için de çok geç. Şimdi sadece üzülüyor -evet, olması gereken bu, sadece üzüleyim ben. dinle ve üzül.