çünkü beklemek çok korkunçtur, usul usul geleceğini bilerek ama ne zaman ölüm meleğinin kanadını açıp kendini kapacağı anı bilmeden, bu meçhul anı bilmeden beklemek
Korkunçtur.
Bütün insani duygular da böyle korkunç düş kırıklıklarıyla son bulmuyor mu? Anne olarak çocuklarımız ya kötü davranışlarıyla ya da soğukluklarıyla öldürüyorlar bizi. Eşsek, aldatılıyoruz. Sevgiliyiz, terk ediliyoruz, yüzüstü bırakılıyoruz. Ya dostluk! Dostluk var mı yok acaba? Hayatın kasırgaları ortasında ulaşılmaz bir kaya gibi durmayı başaramasaydım, yarın gidip kendimi dine adardım.