sacit kral
@sacit_kral
32 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Erkek betimlemesi
Puan vermedi
Stefan ağabey şu hikayeyi keşke erkek gözünden yazsaydın be, şerefsizim erkek betimlemesi okumaktan, elleri düşünmekten yoruldum. Hele bir de erkek eli olunca, neyse. Tek kusur sanırım buydu, kitap zaten incecik bir şey akıp gidiyor. Okusam mı okumasam mı şeklinde düşüncelere tereddüt etmeye değecek kadar ömrü yok. Alın bitirin güzel yazmış adamcağız.
---spoiler---
Ya teyzecim sen salak mısın? Oğlan genç diyosun, kumarcı diyosun, buna rağmen gidip kurtarmaya çalışıyosun. Hayatında kaç kumarcı kurtardın, kaç tane kumarcı yemini duydun ki böyle işlere kalkışıyosun. Madem içinde hala yaşanmayı bekleyen bi heyecanın var illa bu salak kumarcıyla mı yaşaman gerekiyordu? Keşke aranızdaki ilişki sadece parasal olarak kalsaydı. Neyse, bu arada bir insanın hayatı 24 saatte değişir, bu konuda anlaştık fakat kitabın başında kocasından kaçan o kadında çıtırdan bi hafifmeşreplik sezdim, o kadın o kadar da masum sayılmaz.
---spoiler---
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir sefer mutluluk
Bu kitabı okumak çok zor arkadaşlar. Paragrafın, hatta cümlenin başı var sonu yok. Bir ordayız bir burdayız, anlamak için ekstra çaba sarfetmek gerekiyor. Tam olaya girdik hadi bakalım diyoruz hop bi anda başka bir yerdeyiz. Dön bir daha oku, dön bir daha anlamaya çalış derken yoruldum. Yordun beni reis, Yusuf reis, yoruldum. Ayrıca bu kadar pislik bi karakteri yaratmayı nasıl başardın hiç merak etmiyorum, keşke bu kadar pislik olmasaydı. Okuma listesinde bu kitabı gördüğüm
birine söyleyeceğim tek bir söz var, Okuma.
---spoiler---
Zebercet, iğrenç bir adamsın, detay vermeye gerek yok her bir detayınla pisliksin. Bu kitapta son sayfaya kadar sıfır defa, son sayfada ise bir defa mutlu oldum. Yusuf reis keşke biraz anlatsaydın, şöyle dallandırıp budaklandırsaydın intihar sahnesini, neyse.
---spoiler---
Pazarlama dehaları
Sadece meşhur olduğu için okuduğum kitaplar listesine girdi. Eğer bunu 15 sene önce okusaydım belki biraz hoşuma gidebilirdi ama bugün okuyunca işler yolunda gitmedi. Mevlana'dan esinlenerek yazıldığını ve masalsı bir anlatımı olduğu biliyordum fakat bu kadar çocuksu bir anlatım beklemiyordum. 'Kişisel menkıbe' tamlamasını kitaptan çıkartırsak zannediyorum ki sayfa sayısı %25 kadar azalacaktır. Bu kitabın nasıl bu kadar ün kazandığı hakkında tahmin yürütemiyorum, hak etmediği bir şöhrete sahip. Yazar iki haftada bitirmiş bu kitabı. Reis biraz daha uğraşsaydın keşke be, hakikaten olmamış bak bu. Okuma düşüncesi olan varsa size söylüyorum, okumayın.
Ön Yargı
sınıf ayrımı olmadan her insanın çocukluğunun birbirine kesinlikle benzediğine kanaat getirmemi sağlayan kitap. 15. bölüm sayfa 69'da ne güzel anlatmış ağabey. bu kitaba karşı ön yargım vardı ama okuduktan sonra neden daha erken okumadım diye kendime kızdım.
-spoiler-
son on beş sayfada annenin ölümünü öğrendikten sonra s*.tık dedim. on beş sayfa bitmek bilmedi. cenazede olanlar, akıllardan geçenler acayip etkileyiciydi. bu kitabı bir daha okursam son on beş sayfayı okumayı yüreğim kaldırmaz herhalde. anneden sonra ölen diğer yaşlı kadın da çok üzdü.
baba, niye evladının yüzüne bakıp da 'sen çirkinsin oğlum azıcık yüzün gülsün bari' diyorsun ayıp be adam. yalandan öv, aferim evladım de geç. illa söylemek zorunda mısın kütük herif.
-spoiler-
bir an önce ilk gençlik ve gençlik kitaplarını da okuma isteğim arttı. eline sağlık tolstoy ağabey harikasın
Bilinç aşılayamamak
nietzsche : 'ben bu kulaklara göre bir ağız değilim'
yakup kadri : 'benim ağzımla onun kulağı arasındaki mesafe beş on kilometre'
...
-insan türk olur da nasıl mustafa kemal paşa'dan yana olmaz ?
-biz türk değiliz beyim. elhamdülillah islamız.
...
köy hayatını ve köylü insan tipini, onların kalın kafalılığını öyle güzel anlatmışsın ki şerefsizim ağzım açık kaldı. hiçbir yorum katmadan ne gördüyse onu yazmış yakup ağabey.
bu kitap ile ulu önder atatürk'ün yaptığı işlere tekrar hayran oldum. düşman sadece dışarda değildi. onlarla top tüfek savaştı zaten. bir de bu taş kafalı, cahil, bağnaz şeyleri eğitmek meselesi vardı. ama bunu halledemediğini günümüze bakınca görebiliyorum.
kitapların altını çizerek okuyan bir tip olsaydım kalemimin mürekkebini bitirecektin yakup ağabey. her gün tıraş olduğu için linç yiyen, derdini dağa taşa anlatmasıyla köylülere anlatması arasında bir fark görmeyen gariban ahmedim. sen bu millete bilinç aşılamaya çalıştın ama bu kıt kafalar anlamadı. anlamazlar. ama ben anladım seni.
bu kitap bir içim su. ne ara başladı ne ara bitti farkında bile olmadım. ellerinden öperim yakup ağabey.