alkım
@sacris
he/him
adorn your entity
Şu anda okuduğu kitap
Tam bu kitabın son sayfasını okuduğum esnada deprem oldu. Bir süre dışarıda vakit geçirdikten sonra dönüp kitabı bitirdim. Ama hissettiğim telaştan ötürü yazacağım incelemeyi unuttum, sanırım ben de Kovrin gibi Kara Keşiş'i göreceğim. Neyse, bu an ile artık bu kitap unutulmaz olur.
Reklam
Defterimden: Farklı bir şeylere dair olan arayışımın ardından sahaftan "Bir Metafor Olarak Hastalık" ile birlikte aldığım o kitap. Arka kapağındaki özete yazılmış anlatı dikkatimi çekmişti. İntihar etmiş bir annenin oğlu, annesi hakkında neler düşünür, hisseder sorusuna verilebilecek cevaplardan biri belki bu kitap. Edebiyatta romantizmden bir parça gibi yansıtılmış olan intiharın, asli ve gerçek haline şahit olan birinin bize sunduğu güvenilirlikle yaptığım bir okuma oldu. "İntihar" sözcüğünün çağrıştırdığı duygu yoğunluğundan arındırılarak realistik bir şekilde ele alındığını hissettim. En yakınlarınıza en uzak hissederken, bilgisizliğin verdiği üzüntü doğal olmayan bir ölüm ne kötülemeye ne de güzellemeye başvurulabiliyor, sadece anımsamaya ve öğrenmeye çalışıyor insan. Bu yüzden yazar afilli sözcüklerin yoluna sapmadan bize kendi gerçekliğini çarpıtılmamış bir yalınlıkla sunmanın yolunu buluyor. Savaş döneminde taşrada doğup büyüyen ve "şehirli" olabilmek adına "kadınlığı" sebebiyle daha fazla çabalamak zorunda kaldıktan sonra her şeyi ve hatta kendini bile kaybetmenin acı öyküsü, pek çok hayatta kurgusallığından sıyrılır zaten. Bundandır ki kişi kitaplara baktığı zaman hikayeleşmiş gerçekliği, dolayısıyla kendini görür. Kendine yabancılaşmanın kapanına düşündüğünde, kitaplardan çıkan cümleler ile kendini yeniden tanıma ve bulma savaşı verilir. Çünkü yaşam yitildiği vakit herkes aynı hikayeyi paylaşmış "herhangi biri" olarak dünyanın sahnesinden çıkar, hikayesi başka birinde yeniden canlanır.
kitabın ingilizcesini okumama rağmen niye türkçesini girdiğimi bilmiyorum ama söylemek istediğim tek şey; "i would prefer not to."
hahh, tek cümleyle güzel bir inceleme; tıpkı bu hikayenin tek cümleyle kapitalist ve emperyalist sistemi eleştirmeyi ve proletaryadan gelen pasif direnişin sonuçlarının günümüz burjuvalarınca delilik yaftasına uğrayacağı veya cezalandırlacağı, ama asla bir anlam bulamayacağının ortaya konuluşu gibi.
Pek çok aksiliğin araya girmesi nedeniyle bitirmemin uzun sürdüğü ve bu durumdan asla memnun olmadığım bir kitap oldu benim için. Okurken uzun bir vaktin geçmesini istemediğim, çabucak bitirmem gereken tarzda bir kitaptı; çabucak bitirmeliydim ki bunu sindirmeye zamanım olsun. Kitabın kendisini okurken neredeyse her sayfada hatta her harfte büyülendiğimi söylemeden es geçemeyeceğim. Bu kitap ataerkil düzene bir eleştiriden çok daha fazlası, artık hayatımızda daima yer edindiğinden normalleşmiş anormallikleri en ufak noktasına dek başarılı bir şekilde irdeleyen bir kitap. En başta tarih boyunca kadınların önüne birer engel çıkartılmamış veya geri plana atılmamış olsalar; ulaşabilecekleri seviyeyi bize düşündürtüyor ve her ütopik eserde olduğu gibi bize kusursuz bir dünya vaadediyor. Diğer ütopyalardan ayrılır bir şekilde ise bizim yanlışımızı yüzümüze vurmaktan geri durmuyor ve bize bir hayal alemi sunarken aynı zamanda gerçeklikte olan kusurlarımızı işaret ederek sorunları göz önüne seriyor, bizi gerçeklikten koparmıyor. Ayrıca yazarın ana karakterler konusundaki seçimlerini de ayrı olarak takdir ettim doğrusu. Seçtiği ana karakterlerin her biri toplumun kadınlara karşı olan bakış açısını vurgulayacak şekilde özenli: Kadınları yalnızca hizmet aracı gören erkekler, kadınları fazla romantize edip insanlıklarını silerek melekleştiren erkekler ve en doğru şekilde kadını bir birey, insan ve dost olarak görmesini bilen erkekler. Toplumun geneline bakıldığında, herkesin bir cinsiyet üstünde farklı bakış açılarının temelleri bu üçü üstünde şekillendiğini fark edebiliyor insan. Bu kitap benim için toplum, insan, sistem, din, ahlak ve normalleşmiş tüm kalıpların başarılı bir eleştirisi ve sorgulamak konusunda yeni bir öğüt oldu.
Oscar Wilde tek romanı olan "Dorian Gray'in Portresi" ile üzerimde büyük bir etki bıraktı. Nedenini kavrayamasam bile o kitabı en sevdiğim, yanımdan ayıramadığım bir kitap haline geldi. Ona duyduğum bu hayranlık sonucunda "Yalnız Sıkıcı İnsanlar Kahvaltıda Parıldar" kitabını okumaya karar verdim. Normalde bu uzunlukta bir eserin bitmesi bir saat bile sürmeyecekken Wilde yine beni cümleleri ile o kadar etkiledi ve düşünmeye itti ki bu kitabı bitirmem tahminimden uzun sürdü. Yazarın hayat hikayesini öğrendiğimde yazılanlar, düşünce biçimi ve çağını yorumlama şekli daha anlaşılır oldu. Kısacık görülen bir cümlesinin altında kitaplara döşenebilecek anlamlar var. Bu nedenle şahsen; Wilde'ın kesinlikle insana yeni bir pencere kazandırabilecek, kesinlikle incelenmesi gereken, farklı bakış açılarına sahip, zıtların harmanlandığı bir zihin olduğunu düşünüyorum. Katıldığım ve katılmadığım görüşleriyle birlikte, Wilde takdir ettiğim ve buradaki yalnız iki incelememin de onun eserlerine dair yazılmış olacağı kadar özgün bir yazar.
Reklam