Nietzche' nin Zerdüştün başına yazdığı söz, bence bütün felsefe metinleri için geçerli. "Herkes ve hiç kimse için"... bu da şu demek; anlayabilecek durumda olan herkes anlayabilir ama işte hiç kimse o durumda değil !
“Utanma. Herkes dünyaya çarpıp geri sekmekle uyanır uykusundan. Derler ki hüsranlardan yapılmadır insanın altın çağları. Çoğaltsın diye bizi sarıldığımız tüm çarpanlar, sırf onlara duyduğumuz ihtiyacı çoğalttılar.”
“Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu. Kendi kendinizi aldatırsınız; aslında kötü değildir dersiniz. Ama onu görünce, tıpkı nefes darlığına tutulmuş gibi olursunuz, soluk alamazsınız...”