Eskiden şiir ve şarkıları severdim. Sabah kahvelerini, günün ilk vaktini, güneşi ve boş sokakları.... Sonra bir şeyler oldu, artık kahveyi de sevdiğimden değil acı diye içiyorum. Günü, güneşi değil geceyi seviyorum. Şiir bile yazmıyorum, şarkılarsa yalnız başımı ağrıtıyor.
Bi heves uğruna sabah akşam koştururdum. Şimdiyse adım bile zor atıyorum. Yalnız yaşıyorum hatta o kadar yalnız ki bazen en son ne zaman konuşmuştum diye düşündüğüm dahi oluyor.
Bira çok seviyorum. Alkol diye değil hemde dost diye. Sanki beni anlıyormuş gibi geliyor. Bi yudum alıyorum, "evet" diyor "hissedebiliyorum nasıl hissettiğini". E yetiyor. Zaten hiç bir zaman tavsiye istemiyorum anlasalar yeter beni.
Napıcam bilmiyorum. Yaşıycam işte. Bir gün yaşayamayana kadar yaşıyacam. Hem en büyük başarıdır yaşamak değil mi ?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanların sosyalliği toplumu sevmelerine değil, yalnızlıktan korkmalarına dayanır. 
Arthur Schopenhauer
Arthur SchopenhauerSanki onlarca yıllık çocukluğuma darbe gibi bir bayram. Nasıl olurda yeni kıyafetlerimi giymenin heycanıyla uyanmam, ya da anneme babama sarılarak başlamaz telaş. Oysa herkesten çok uzakta, tek başımayım. Baklava bile yemedim bu bayram. Harçlığım bile olmadı ki gidip aburcubur alayım. Sabah banyo yaptım, kahve içtim, film izledim ve bitti eğlencem.
Bayramlardan bayram seçicek olsam, inanın bu en kötüsü olurdu. Beraber olamadıktan sonra bayramın tadı mı olurmuş. Ben gidip eski bayramları yad edeyim. Belki üç beş torpil, sapan falan çıkar şansıma. Bu devirde gülmekte zor tabi. Özellikle tek başınızaysanız bayramda
Bir küçük memlekete sığdırmışım aşkımı
İçinde bir küçük kadın,
Mektuplar ellerinde,
Bir kaç küçük şiir yazdığım
Kendimden bahsettiğim küçük sayfalarım
Büyük aşklar yazdığım kalemlerim
Benim kadınım, benim şiirlerim, benim kalemlerim
Bir koku burnumda, bir esinti
Bir rüzgar sanki geçip giden
Küçük bedenim böylesine bir şeyi bilmezdi
Ondandı umudum, onun kokusunda,
onun rüzgarındaydı.
Ben küçük bir adam, o benim büyük aşkımdı
Emin olduğum küçük bir şey vardı,
Bir çift göze aşık olucağım gözler bu kadınındı
Onun o küçük kalbinde büyük bir yer isterdim.
Benim küçük evim, onun hemen yanıydı
İşte küçük şeyler insanı böyle mutlu ederdi
Hayat benim için,
Küçük bir kadının gözleri, teni, ağızından çıkan sözcükleriydi.
Küçük kadın en büyük yenilgimdi
-krmckr
Saraylar saltanatlar çöker
Kan susar birgün zulüm biter.
Menekşelerde açılır üstümüzde,
Leylaklar da güler.
Bugünlerden geriye,
Bir yarına gidenler kalır
Bir de yarınlar için direnenler