Bomboş bakmıyordu,boş bir oda gibi bakıyordu. Onun gözlerinde tek bir eşyası bile olmayan oda vardı ve gözlerinin içine girersem sesim yankı bulacakmış gibi hissediyorumdum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aptal balık, gülümse.
Günler geçti, ölmedi balık. Kendisini o kadar bitkin hissediyordu ki bakmıyordu karşısında ki adama. İç çekti,kalbi duman aldı. Kendisini Yağmur yağan şişli bir sokağa attı. Yürürken damlaları izliyor ve gözlerinde ki yaşları gizlediği için seviniyordu. Belki ölmemişti, ama ruhu çoktan kendisini terk etmişti. Bekle dedi, gitti.
"Sadece,bazen ,gecenin bir yarısı uyku tutmadığında ve çıplak ayaklarınızla balkona çıkdığınızda ensenizde soluklanan geçmişin hayaletini hissederdiniz.
Ellerimizden tutmak isterdi ama izin vermezdiniz ,dönüb de bakmazdınız geçmişe çünki bakamazdınız, yeniden yaşayamazdınız"
Bir yerlerde beni anlayan birileri var mutluka, henüz karşılaşmadık. Belki asla karşılaşmayacağız.. Bir yerlerde durup dururken gözleri dolan, kendi kendine gülen, çürümüş bir şey gibi hisseden, içi rutubetli duvarlara benzeyen, her günü sarhoş bitiren, gururu kırık, güveni yıkık birileri var.
Birileri var, bana benzeyen.