Gittiğinden beri yedi milyon kırk sekiz bin sekiz yüze kadar saydım. Bu kadar zamanda saklanabilmiş olmalısın. Her tarafı arıyorum. Bulamıyorum, ümidimi kaybediyorum. Saklambaç oynamak çok uzun sürüyor. Tamam, hadi, kazandın, çık artık saklandığın yerden. Artık oynamak istemiyorum. Çık neredeysen, kazandın. Çık ne olur, kaybettim, her şeyi kaybettim.
En korkuncu,yalnız başıma ölecek olmam.Beni rahatlatmak,elimi tutmak,gözlerimi kapamak için yanımda olmayacaksın.
Bir yandan da,bütün bunlardan kurtulduğuna seviniyorum.Sen en azından,hiçbir zaman dul olmayacaksın.
Ağlamak,uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin feryatıdır.Ağlayamadığımız zamanlar bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki,onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatıcıdır.