şadiye aral
@sadi_aral
3 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Biz çocukken ne de güzeldi. Kuşlar beslerdik yüreğimizde. En güzel kelimeleri kuşlar fısıldardı yüreğimize. Belki de bizi koruyan, bizimle konuşan meleklerdi onlar. Masumiyetimiz için yüreğimizdeydiler belki de. Şimdi ne kuşlar kaldı yüreğimize fısıldayan, ne de bir masumiyetimiz. Hepimiz kirlendik dünyanın siyahı ile. Kimimiz bizi çıkarsız şekilde sevenleri karanlığa terketti, kimimiz kalp kırdık umarsızca. Ne sevdiklerimize sarılabildik, ne de sevginin değerini bilebildik. Daha büyüktü yüreklerimiz çocukken, şimdi ise karanlıklara mahkum bıraktık. Doğanın renklerini tükettik, ne kalbimizde kuşlara konacak dal bıraktık, ne de ağaçlarda...
Reklam