Her insanın içinde yanmaya hazır bir yer vardır. Hayatta karşısına çıkacak ateşler o yangın için tehlike değil fırsattır. Ve yıllar geçtikçe insanın dönüşeceği şeye o ateş karar verir.”
İnsanı hayallerinden alıkoyan en büyük etken etrafındaki iyiliğini isteyen ama bakış açısı sabit insanlardır. Bir genç kendisini bir yarış için yaşadığı psikolojisine büründürmeye çalışan yakınlarına direnebiliyorsa her şeye direnebilir bana göre.
Her birimizin önüne konan hayat planı 25 yaşına kadar okullara gidip eğitilmek. Sonuç ne peki? Ülkesi dışında hiçbir ülkeye gidememiş, anadili dışında hiçbir yabancı dile hâkim olmayan biri olmak... Bunlar bir yana yıllarca süren eğitimlerden sonra işe girememek. Peki tüm bunlar ne için? Dünyada doğup dünyayla iletişime geçemeden, gidip konuşamadan, gezip göremeden kendi sokağımızda doğup büyüyüp ölmek için mi?