Sadullah ÇETİN
@sadullahcetin68
20 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Cengiz Aytmatov-Toprak Anaİnceleme
İncelememe başlamadan önce Cengiz AYTMATOV'un okuduğu ilk eseri Toprak Ana oldu. Cengiz AYTMATOV'un dili gerçekten çok sürükleyici ve akıcı. Savaşın gerçek yüzünü o kadar iyi anlatmış ki... Okuyunca bunu fark edeceksiniz.
Savaş öyle bir şey ki hiç beklemediğin ve her şeyin çok güzel gittiği bir anda gelebiliyor.
Önünde daha yaşayacağı bir sürü yılları olan ve çok güzel gelecekleri olan gençlerin hayatlarının ve tek gençler değil diğer tüm insanların hayatlarının sönmesi gerçekten çok acı. Burada Savaşın gerçek yüzü tokat gibi çarpıyor insana.
Sönen bir sürü hayat; Kasım, Maysalbek, Caynak, Kasım'ın ölümünden sonra onu hiç unutmayan Aliman ve daha niceleri...
Ben şuna da değinmek istiyorum burada günümüzde çoğu gelin-kaynana birbirleriyle anlaşamıyorlar. Bu eserde gelin-kaynana ilişkisi o kadar güzel anlatılmış ki... Gelin kaynana ikisinin de eşi öldükten sonra birbirlerine kenetlenerek birbirlerine hiç bırakmayarak sahip çıkarak yaşamaya çalışmaları... Kaynananın gelini öz kızı gibi sevip ona sahip çıkması... Buradan çoğu kişinin ders çıkarması gerektiğini düşünüyorum.
Unutmayalım ki hayat birbirimizi kırmak üzmek ve kaybetmek için çok kısa...
Bu eserde aslında farkında olmadan bize toprağın önemini de çok iyi anlatıyor yazar. Ki bunu Tolgonay'ın toprakla konuşmasından ve toprak olmadan hiçbir şeyin olmadığını daha iyi anlıyorsunuz.Ve şunu da unutmayalım ki topraktan geldik toprağa gideceğiz. O yüzden toprağın önemini hiçbir zaman unutmamamız gerek.
Sözlerimi şu şekilde sonlandırmak istiyorum:
Dünya'nın hiçbir yerinde savaşın yaşanmaması dileğiyle...
Reklam
İncir Kuşları1000Kitap
Öncelikle kitabı okumaya başladığımda her şey çok güzel gidiyordu. Tarık ve Suada’nın aşkı mükemmeldi. Suada’nın teyzesi ve ailesiyle mutluluğu hayat enerjileri çok güzeldi. Hatta Tarık ve Suada’nın aşkına imrendim.
İşte insanın kaderinde ne varsa ondan kaçamaz derler ya. Bu kitapta da aynen öyle oldu. Her şey bir o kadar güzel giderken bir an da hiçe sayılamayan o gerçek ‘’savaş’’ kapıdaydı. Ama savaştan bambaşka bir boyuttu. Bu savaş adı altında bir ‘’soykırım’’dı. Burada kitaptan bir paragraf ile parantez açmak istiyorum. Çok etkilenmiştim. Şöyle diyordu paragrafta:
‘’Evet, gerçeği itiraf etmek gerekirse bu bir savaş değildi. Kadınlar hiçbir savaşta bu kadar mağdur edilmemişti. Bu bir soykırımdı ve bu soykırımla Müslüman Boşnakların soyları tecavüzlerle dönüştürülmeye çalışılıyordu. Bu savaşın ne yazık ki en acı tarafı da buydu…’’
Sırpların o acımasızlıkları, vicdansızlıkları ve insan dışı hareketleri aşırı kötüydü. Kitabı okurken hep şunları sordum kendime ‘’Bir insan bir insana bunu yapabilir mi? Yapsa bile nasıl yapabilir? Hiç mi vicdanı sızlamaz insanın?’’ Ve belli bir noktadan sonra bazı yerleri cidden okurken çok zorlandım. O insanlar orada yaşadıklarına çok üzüldüm.
Sırpların, Boşnak Müslüman kadınlara zorla sahip olmaları, onlarla soylarını sürdürmek istemeleri… İnanın insan ne diyeceğini bilemiyor. O kadar zor ve kötü şeyler ki… Binlerce insanı gözleri bile kıpırdamadan öldürmeleri böyle bir vicdansızlık yok yani.
Çoğu Boşnak Müslüman kadınlar ölmese bile ruhları ölmüştü artık. O tecavüzlerden sonra kendilerini kirlenmiş ve pis hissediyorlardı. Ama asıl kirlenmiş ve pis olan bunu onlara yapan Sırplardı.
Bu kitap bana hiçbir kimseye kolay kolay güvenmemem gerektiğini gösterdi. Çünkü Boşnaklar Sırpları komşuları olarak görüyordu, ama Sırplar onları
Sabahattin Ali - İçimizdeki Şeytanİnceleme
Öncelikle kitabı beğendim. Herkese tavsiye ederim. Sürükleyici ve akıcıydı. Sıkılmadan okudum. Ama içinde çok fazla anlamını bilmediğim kelime vardı. Bu da kitabın yazılış döneminden kaynaklı olduğunu düşünüyorum.
...Spoiler içerebilir...
Ömer ve Macide'nin aşkı çok güzel başladı ama kötü ilerledi. Ömer arkadaşlarına takılarak ve onlara hayır diyememesinden dolayı (yada kendisinin tabiri ile içindeki şeytana dur diyememesinden dolayı ) Macide ile olan aşkını zedeledi. Macide'yi çok ihmal etti. O derece bir ihmaldi ki yanındayken arkadaşları tarafından taciz edildiğini bile fark etmedi,anlamadı. Ömer içindeki şeytana dur diyebilip arkadaşlarına hayır diyebilip onlardan ayrılsaydı Macideyle daha çok ilgilenseydi Macide ile böyle olmazlardı ve aralarındaki sevgi kat kat artırdı.
Biraz karakterlerden bahsetmek istiyorum.
Macide: Saf, temiz ve güzel kalpli birisi. Her şeye rağmen Ömer'i sevmeyi hiç bırakmadı. Ömer'den ayrılmadı. Aksine ona destek çıkmaya çalıştı. Ama kendini yiyip bitirdi, kendini üzdü. Daha güzel daha samimi sevgileri hak eden birisiydi. Fedakar, samimi ve içten biriydi.
Bedri: İnsanları çok iyi izlemleyip gözlemleyebiliyor. İnsanların ne olduklarını nasıl birisi olduklarını hemen anlayan birisiydi. Sevmeyi çok iyi bilen ve çok güzel seven birisiydi. Ama ondaki sıkıntıda utangaçlık ve çekingenlikti. Belki böyle olmasaydı Ömer'den önce Macide ile olabilirdi. Ama hikayenin sonunda yine Macide ile oluyor. Ama nasıl olduğu tam olarak belli değil. Onu kardeşi olarak mı yoksa sevgilisi olarak mı görüyor belli değil.
Ömer'in Sabahattin Ali olabileceğini okurken çok düşündüm. Ama sayfalar ilerledikçe Ömer iyice bozulunca Sabahattin Ali'nin bu kadar kötü birisi olabileceğini düşünemedim. Ama Ömer, Sabahattin Ali'ymiş. Onu da şu inceleme #131435123 sayesinde
Sabahattin Ali - Kürk Mantolu Madonnaİnceleme
Spoiler içerebilir...
Daha önce okumadığıma çok pişman olduğum bir kitap oldu. Çoğu yerde duygulandım ve ağlamaklı oldum. Böylesine güzel bir aşk böylesine acı bir hikaye... Raif Bey ve Maria'nın aşkı o kadar güzel o kadar anlamlıydı ki... Raif Bey'in Maria'yı uzaktan ve çoğu zaman ona dokunmaktan çekinerek böylesine güzel ve çok sevmesi... Ve kızına kavuşamadan ölmesi de ayrı bir acı...
Stefan Zweig-Olağanüstü Bir Gece
Kitabın adındaki gibi "Olağanüstü Bir Gece" bekledim kitabı okurken ama bana göre bir olağanüstü sayılabilecek bir gece göremedim. Kitap yoğun olarak düşünülecek bir kitap. Az sayfa ama çok şey anlatıyor. Özellikle insanın kendinisi bulmasıyla ilgili. Ve kendini bulması için verdiği çabayı ve zorlukları gösteriyor. Özellikle şu cümle çok hoşuma gitti kii bence kitabı da özetleyen bir cümle olduğunu düşünüyorum:
"Bir defa kendini bulan insanın, bu dünyada kaybedecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir defa kendi içindeki insanı anlamış insan, bütün insanları anlar."
Reklam