çoban
@safih
safih.onur/instagram
birkalbimvar/youtube
safih/raf
İçeriklerim:
şiir -15- (yazım)
his&günce -8- (bir günün derin hissi)
alıntı -9- (çevremden duyduklarım)
fikir -5- (birçok edinimden öz)
iktibas -4- (sohbet prog. duyduklarım)
taraklı
28 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap, İmam Gazzali’nin fikir ve inanç hareketlerinde ki en özgün metinlerinin karşılaştırmasıyla oluşturulmuştur. Kendi zamanını yansıtan yazılarını, kendi düşünceleriyle kaleme almasıyla bir çeşit günlük havası olan eserdir. İmam Gazzali çocukluğundan beri hakikatı aradığını ifade etmiş ve yaratılışında Allah tarafından bu dürtünün bulunmasına işaret ederek her türlü fikre saygı duyarak aralarında bulunmuştur. Bu büyük hakikat aşığının, çektiği kalp sancıları nihayet Allah tarafından verilen nur ile aydınlanmıştır. Bu yaşadığı güzel hali nefsinden değil Allah’tan bilerek hakikat yolunun sufilerin yolu olduğuna işaret etmiş ve hayatının önemli bir kısmını hal ehli olarak yaşamaya gayret etmiştir. Zamanın büyük alimi olarak eğitim verdiği medreseye tekrar dönmüş ama bu sefer ilimden gayenin ne olduğunu açıklayarak Müslümanları İslamiyeti yaşamaya davet etmiştir.
Kelamcıları, Felsefecileri ve Talimiyye Mezhebini delilleriyle tehlikelerini anlatmış, onları net bir dil ile açıklamış, belli gereklilikleri ve zararlarını ifade ederek hakikatın sufilerin yolunda olduğunu yaşayarak kanıtlamıştır.
Bu kitap beni bildiklerimle amel etmeye ve yaşamaya davet etti ve bunun başlamasına vesile oldu. Diğer yaklaşımlarının aşırılığını fark ettim ve tam bir denge olan İslam anlayışına başvurdum. İslam’da düşünenler için elbet bir cevap, ibret ve deliller
vardır. İrade gösterip çalışarak selim bir kalp ile Allah’a kavuşma duasıyla.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendimizde bulunan şeytani sözlerin varlığını idrak etmek.Edebiyat
Kitabın ismi (Kendini aldatan insan) kalbimde gizli bir yanılgının varlığını haber eden ayna şeklindeydi. Kendime sadece kitabın kapağını okuyarak baktım bir müddet. Bu üç gün kadar sürdü. Sadece “Kendini aldatan insan” cümlesini düşünerek, kendimin Allah hakkında nasıl aldandığımı tefekkür ettim. İrademin sağlamlaştığını gözlemledim, hayatımı daha ciddi yaşamama güç verecek ilhamı kalbimde hissetim. Kendi hallerimi tartarken kendimi görmezden geldiğim ve kendime adil olmadığım, kendimi başka şeyler ardında -güya kendim yokmuş gibi- saklayıp “yokum” sandığım onca davranışım, bu kitabın vesilesi ve Allah’ın rahmetiyle gün yüzüne çıkmış oldu. Bu halleri görmezden gelmek yerine ciddiye alıp dua ve istikrar ile sabır halinde mücadele etmenin doğru olduğunun farkına vardım. Kovulmuş Şeytan’ın insanı ne şekilde aldattığını idrak etmemde önemli bir adım oldu. Aldatma sözlerini işitip onları hakiki sözden ayırmak gerektiğinin farkına varmama yardımcı oldu. Allah’ın rahmeti üzerimize olsun. Anlamak bir nimettir. Bu konulara ehemmiyet göstermiyor oluşumdaki haslet, nasibimin tıkalı oluşu olabilir. Bu konuyu tartmama ve adil olup kendime vakit ayırmama yardımcı olan bir kitap oldu. Kendimin de bir aldatan ve aldanan olma ihtimalinin farkına varıp; okumam için cesaret, mücadele etmem için istikrar ve bu önemli meselelerin idrakını kalbime yerleştirmesi için dua ederim.
Sakın çok aldatıcı (şeytan), Allah hakkında sizi aldatmasın.
Fatır, 35:5
Necip Fazıl’ın tek roman eseridir. Bu bakımdan önem arz etmesiyle beraber Türk Edebiyatına katkı bakımından da bir o kadar önemlidir. Genellikle romanlar kimi yazarın otobiyografiyle örtüşür. Bu romanda yazarın kişisel hayatı, yaşadıkları, ideolojisi ve fikirleri kitabın ana karakteri Naci’de bulunmaktadır. Naci adeta yaptığı seçimlerle, Necip Fazıl’ın fikrinde bulunan hakikat arayışının kısa versiyonudur. Kitabın konusu hayatın içinden olduğundan dolayı realist kişiler için son derece başarılıdır. Aksi halde olayların içinde yaşayıp, karakter ile bütünleşmek ve duygusal bir farkındalık yaşamak isteyenler için yeterli olacağını sanmıyorum.
Necip Fazıl usta bir kalem ve kelimeleri doğru yerde kullanan başarılı bir yazar. Kelimeleri çok keskin ve nettir. İdeolojisi karakteriyle bütünleşmiş, aksi durumları da yine ifade olarak gayet açık ve anlaşılır şekilde anlatmaktadır. Bu bakımdan bile bu şahsı incelemek gerekiyor. Bu şahsı en kısa yoldan incelemek ve anlamak isteyenler için bu roman başlangıç için yetecektir.
Naci’nin seçimlerinin perde arkası bile ülkemizde yaşayan bir çok insanın düşünmediği bir bunalımın çözümlerini barındırıyor. İnsan ilişkilerinde ki arayış ve hakikat arayışı arasında çarpıtılan seçenek bulanıklığı, usta kalemin bakışından tereyağından kıl çeker gibi yazılmıştır.
Ancak, roman türü konusunda yer verdiği mekan, olay ve kişiler eksik görülmüştür şahsımca. Kahvecibaşı ayrı bir tat katarken kitapta, yani kişi faktörünün bu denli etkili şekilde ifade edildiği kitapta, Naci’nin sosyal çevreyi fazlasıyla incelemesini merakla bekledim. Avrupa’ya “parıltılı karanlık” tasviri tam karakter analizinin kafasına uygun olduğu gibi; ülkemiz içinde “güneşi ceketinin cebinde unutanlar” demesi de son derece sosyolojik bakış açısına katkıdır. Ve gözlemci bir
Oyunu bozma.Edebiyat
Merhaba, ben aslında benim, ama bugün için, yarın başka bir beni oynayacağım. Şimdilik bu benliğim ile sana yazıyorum. Hayır, şöyle demeliyim, bazen roller değişiyor… Yani aslında… Aslında rollerimi sevmek konusunda da zorluklar yaşıyorum. Yarın başka rolde olursam öncekininin etkisinde kalmamak için sevmek istemiyorum. Aslında bu rol ile yazıyorum ama ne bileyim önceki rolüm daha mı bana aitti? Ya bu asıl olmam gereken rol ise… Bu olmam gereken rol olabilir mi? Neden rollerimin etkisinde kalıyorum? Hayır, rol bu, geldi geçti. Hayır hayır, hepsi benim ve ta kendim! Peki akşam başka rolü oynarken neden bunu diyemiyorum. Hayır madem rol yapıyorum, neden seyirci kalıyorlar. Ya gösterimi beğenmiyorsa. Bay Falan’a yaptığı rolden ötürü teşekkür ederiz. Sıra da yine Falan’ın falan oyunundan bir kesit izleyeceğiz. Hangi oyun? Hayır, ben oyunlarla yaşamak istemiyorum. Ama seyirciler var, onları mı üzeceksin? Hepsi senin girdiğin geçici rolleri izlerken keyif alıyorlar. Ve hepsi kendince bir sahnede seni oynatıyor. Hayır! Öyle değil, öyle olamaz. Ya! Nasıl peki? Onlar… Sadece… Beni görmek istiyorlar, beni seviyorlar. Pek tabii. Sevgi, insana rol vermektir elbette. Ben kendi oyunumda başroldeyim, onlarda seyircilerim.
-Oyun bitti! Tek seyircin sensin ve kendini eğlendirmek için bu rollerin.
-Ama sadece oyun istemiştim, tehlikesiz oyunlar.
-Ölüm var!
-Tehlikeli oyunlar yani.
-Kendi sahnende rol al yeter.
-Nasıl yani?
-Başkasının sahnesinde istemediğin anda perde girebilir ve etraf kararabilir.
-Anlayamıyorum.
-3..2…1… Kayıt!
-(Telaşlı) Ama hazır değilim. (Korkulu) Göremiyorum!
(Dışarıdan bir ses) Sessiz ol, falancanın sahnesindesin, şşt… Yeni oyuncu galiba… Heyecanlıdır sadece… Olur olur… Adı neymiş… Yazık pekte mazlum… Bu oyunda harcarlar bunu… Bu rol uymamış gibi… Neyse bizi