Sibel Alemdar
@safirbook
Ve serinin son kitabı... Serinin bitmiş olması ve sonunun öyle bitmesi benim için hayal kırıklığı oldu. Yanlış anlaşılmasın kitap gerçekten çok başarılı ama bazı karakterlerin sonu beni üzdü ve sinirlendirdi!
3. kitap genel anlamda serinin en yoğun, sürükleyici, gerçeklerle dolu ve güzel kitabı olmuş.
Bu kitapta -çok şükür!- Alina'nın kendisine inanması, kararlı oluşu ve Karanlıklar Edendisi ile savaşacak gücü kendisinde bulması taktir edilesiydi ama yine de sevmediğim bir kadın karakter olarak kalacak.
Karanlıklar Efendisi bu kitapta gerçekten çok kötüydü, güç uğruna yapmadığı şey kalmadı ve kendi sonunu yazdı ama yine de yaşadıklarını haketmedi. Seni çok özleyeceğim.
Malyen'i sevmedim ve sevmeyeceğim! Hatta Alina'dan bile daha sinir bozucu bir karakter. İlk kitaptan itibaren "bu Malyen de bir şeyler var" diyordum ve sonunda öğrendim, peki beni etkiledimi? Kesinlikle hayır ama hakkını yemeyelim ortaya çıkan gerçeklerle yazar bizi iyi şaşırtıyor.
Karanlıklar Efendisi' nin neden Karanlık Diyarı yarattığını ve Morozova' nın akıbetini, daha nice sorularımızın cevaplarını bu kitapta öğreniyoruz. Yani tüm taşlar yerinden oynuyor aynı zamanda yerine oturuyor diyebiliriz. Ama yine de sonunu sevmedim, bilmiyorum ama daha iyi olabilirdi, daha farklı, etkileyici olabilirdi gibi geliyor.
Kitaba hakettiği yorumu yazamadım, yazamıyorum ama gerçekten çok sevdiğim bir seri oldu ve yazar çok başarılı bir iş yapmış tebrik ediyorum.
Dizisini en kısa zamanda izleyeceğim ve size de seriyi okumanızı tavsiye ederim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gölge ve Kemik kitabıyla başlayan serinin ikinci kitabı olan 'Kuşatma ve Fırtına' başta çok heyecanlı başlamasına rağmen ortalarda aşırı durağan ilerledi hatta sayfa atlamayı düşündürtecek kadar durağandı diyebilirim! Ama sonu orta kısımları telafi ettirecek kadar heyecanlıydı. Biraz karakterlerden bahsedecek olursak:
İlk kitapta Alina'ya çok fena sinir olmuştum, ikinci kitapta biraz daha güçlendiğini görmek sinirimi bir nebze azalttı diyebilirim ama sadece bir nebze!
Malyen karakterine ise hiç ama hiç alışamadım. Nedense onu itici yapan bir şey var, sevemedim kendisini.
Karanlıklar Efendisi Evet kötü bir karakter ama yine de seviyorum yani neden bilmiyorum ama öyle işte. - o hissi anlatacak kelimeleri bulamadım. - Ama şimdi olaya şu yönoen bakalım: Alina bile güce sahip olunca 2 günde kötülüğe meylettiyse yıllarca o güç ile yaşamış birinin kötü olmaması beklenemezdi ayrıca Karanlıklar Efedisi'nin hikayesini okudum da ilk başlarda niyeti çok iyiymiş ama sonra güç bunu kör etmiş. Bu arada Karanlıklar Efendisinin hikayesi kitapların sonunda hikayeler oluyor onlardan birisiydi - yani bence o hikaye Karanlıklar Efendisi'nin ve annesinin hikayesiydi. - ama şu an hikâyelerin adını unuttum.
Genya ve Baghra karakterine de çok üzüldüm ve sonunda Karanlıklar Efendisine ikisi konusunda sinirlenmedim desem yalan olur.
Aynı zamanda bu kitapta yeni karakterlerimiz de vardı ve kitaba farkedilir bir şekilde heyecan katmışlardı. Özellikle Sturhond yani nam-ı diğer Ravka’nın zeki prensi, aynı zamanda bir korsan ve kaptan olan Nikolai Lantsov karakterimiz bu kitapta benim favorim oldu.
Yani arkadaşlar son kitaptaki büyük savaşa hazırlayan bir geçiş kitabı olan Kuşatma ve Fırtına genel olarak hoşuma gitti diyebilirim. Ama tabii 3. ve son kitabı çok daha iyi bekliyorum.
Çok sevdiğim serinin ilk kitabının yorumuyla geldim. İlk kitap olduğu ve spoi vermemek için genel tanıtım gibi bir yorum yazmayı düşünüyorum ama bakalım yazmaya başladığımda gidişat ne olacak.
Öncelikle serimizin türü fantastik ve benim için bu tür denilince akan sular durur o yüzden fantastik türünden beklentim her daim yüksektir.
Yazarımızın yarattığı evrenin adı Grishaverse. Kitabımızdaki karakterlerin güçleri öz özü çağırır mantığıyla işliyor ve sınıflara ayırılıyor. Ben bu sınıfları halen daha karıştırabiliyorum ama neyse ki bu liste kitabın ilk sayfasında var o yüzden sıkıntı olmadı.
Kitapta öne çıkan 3 karakter vardı ve bunlar;
- Alina Starkov: Kusura bakmayın ama ben böyle salak bir karakter görmedim ve bu serinin devamında da böyleyse vay halimize!
- Malyen Oretsev: Dostum sana daha ilk kitaptan kıl olduysam garanti devamında da olacağım.
- Karanlıklar Efendisi: Müteşemmel bir giriş yapan ve sanırım kitapta sevdiceğim tek kişisin, lütfen serinin devamında beni üzme.
Yazarımızın ilk kitabı olduğu halde gayet iyi bir kitap çıkarmış. Kitabın yazım dili çok akıcı hiç sıkmadan okutuyor kendini. Aşırı merak ettiriyor ve ilk kitap olduğu, konuyu bilmediğimiz dahası hem konu hem oluşturulan evrene adapte olmaya çalışırken biraz ağır ve kafa karıştırıcı ilerliyor gibi gelebilir ama kesinlikle sabredip okumaya devam etmenizi öneririm çünkü müthiş bir evren ve müthiş bir ortam oluşturmuş canım yazar. Bu arada kitap 1. kişi ağzından anlatılıyor, ben bu anlatımı sevdiğim için de ekstra hoşuma gitti.
Kitapta Alina'nın gelişimini daha doğrusu bir türlü gelişememesini ve gereksiz, saçma davranışlarını okumak, daha ilk kitapta duygularıyla ve davranışlarıyla çelişmesi, dikkat çekmeyeceğim derken daha çok dikkat çekmesi, kendisinden ve güçlerinden bu kadar habersiz olması çok
Kitabın daha ilk sayfasında canım sıkıldı, o ilk kelimelerde bile iktidar, siyaset gözümün önünde belirdi ve ben bu kitabı canımı sıkmasına rağmen, okurken beni rahatsız etmesine rağmen çok sevdim çünkü yazar gerçekleri yazmış ve bunu fabl türünde yazarak kitaba apayrı bir bakış açısı katmış.
🕸
"Hayvan Çiftliği bir devrimin trajedisidir. Bu modern fabl, kesilmekten, kırkılmaktan, sağılmaktan, dövülmekten bıkarak zalim sahiplerine karşı ayaklanan hayvanların hikâyesidir."
🕸
Yazar ile ilgili araştırma yaptığımda Orwell'in İspanya'ya ilk gittiğinde ve İspanya'dan geri dönerken ki durumun değişimi karşısında derinden etkilendiğini öğrendim ve bence bu durumu Hayvan Çiftliği'nde çok zekice kaleme almış. Ama kitap sadece o dönemin şartlarına değil günümüz şartlarına da bir eleştiri niteliği taşıyor çünkü geçmişten günümüze "güç ele geçirilmeden önce veya geçirildiği an ve geçirildikten bir süre sonra" tablosu değişmedi. Yazar biz halkı da eleştiriyor, neden mi? Her şeye körü körüne inandığımız için, hiç sorgulamadığımız için, öğrenmediğimiz veya öğrenmeye çalışmadığımız için. Ben okurken o konuda çok rahatsız oldum, sürekli " Napolyon diyorsa haklıdır, yapıyorsa haklıdır, Yoldaşlar bu kural böyle değil şöyleydi..." ve körü körüne inanılan daha bir çok şey.
🕸
Orwell'in kitapta sonradan bir değişiklik yaptığını öğrendim.
¤ İlk yazıldığı hali; -> çiftlik saldırıya uğrar, hayvanlar korkuya kapılmıştır. [Güvercinler uçuştular, Napoléon da dahil bütün hayvanlar kendilerini karınüstü yere atıp yüzlerini kapattılar].
¤ Ve Sovyetler Birliğinden kaçan ve rejime karşı olan Orwell' ın arkadaşı Çapski' nin onca acılar yaşamasına karşın Rusya' yı Alman boyunduruğundan" Stalin' in kişiliğinin ve büyüklüğünün" kurtardığını söylemesinden sonra olan değişmiş hali; -> [ Güvercinler havaya
Selam.
Okurken aşırı zorlandığım bir kitapla geldim. Konu çok hassas, yaşananlar çok sarsıcı!
Öncelikle kitabın yazarlarının çok iyi araştırmacı gazeteciler olduğunu ve okuduğumuz her şeyin gerçek olduğunu belirtmek istiyorum ki zaten bu gerçeklik okumayı zorlaştırdı.
Arkadaşlar konu tecavüz! Hani tecavüzü edenin değilde tecavüze uğrayan kişinin utanç duyduğu ve bunun böyle olmasına sebep olanların yine insanlar olduğu! Ama tecavüze uğrayan suçlu değil! Şu lanet zihniyet ne zaman değişecek, ne zaman bir kadını suçlamaktan, hor görmekten, ezip durmaktan, saygısızlık yapmaktan vazgeçecek insanoğlu! Unutmayın ki KADIN olmasa sizde olmazsınız, gerçi bu hasta zihniyetler keşke olmasa!
2008 yılında evinde maskeli bir adam tarafından tecavüz edilen Marie bu korkunç olaydan sonra polise bildiriyor ve Marie'nin olayından iki yıl sonra aynı şekilde maskeli adamla ilgili ihbarlar alınıyor. Ve bir seri tecavüzcü ile karşı karşıya olduğu anlaşılıyor. Kusursuz derecede iyi saklanan, planlı biri. İlk önce iki kadın dedektif beraber çalışmaya ve tecavüzcüyü bulmaya çalışıyorlar ve bu araştırma daha da büyüyor ve bir çok eyalet ortak hareket ediyorlar. Bu aşamaları dava dosyası, araştırmalar, röportajlar, kitapta bütün süreci okuyoruz. O kadar hassas bir süreç ve o kadar dikkat edilmesi gerekiyor ki, tecavüz mağdurlarının neler hissettiği an be an beynimize işliyor. Süreç ve işlenen suçlar kadar, çözülme süreci de sizi geriyor. Ve en çok bunaldığım, en çok canımın yandığı, sıkıldığı taraf İNANMADILAR!
Evet Marie'nin olayından iki yıl sonra her şey çözülmeye başladı ama Marie'nin yaşadıkları! Bir kişi nasıl kendisine böyle bir iş takar! Nasıl inanmazlar, Marie'nin yaşadığı travma yetmezmiş gibi bir de koruyucu ailesi iş taktı resmen! Ve polis! tam olarak
