safiya

hakikat güneşi karşımızda parlamakta iken gözlerimizi kapatmayacak kadar kuvvetli ve cesur olalım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
affın asıl sahibi allah'tır. insan da allah sevgisiyle affediyor ve ancak allah sevgisine sahip olanlar affetmesini biliyorlar.
bu günah, bu hiç affı olmayan ve insanlık içinde bulaşıcı bir hastalık halinde dolaşan bu ifrit günah ne cinayettir ne de şehvet. bu günah, bu tedavisi kabil olmayan ruh afeti, en büyük düşmanımız o: nefsine karşı samimiyetsizlik. bizzat kendi kendisiyle karşılaşamayan ruh, ruh afetlerinin en fecisine uğratılmıştır. samimiyetsiz insan, samimi olmadığını bilseydi, belki kurtulurdu. fakat o kendi içinden şaşırtılmıştır: muzafferdir, varlıklıdır, kuvvetlidir, akıllıdır. o neden korksun! zira en büyük ve asıl düşmanı kendi varlığında, kendi nefsinde pusu kuran yabancı varlıktır.
hayat yolunda fırsat bulup da kuvvete dayanan her insan etrafına zulüm yapmak istiyor.
ölmesini bilen kahraman, daha yaşarken cesaretle atılıp ölümün koluna giriyor ve onu hareketlerinin içine yerleştiriyor.