Safura Atçeken
@safurAtceken
Sapyoseksuel bir ikizler...
Sürekli her yerde karşıma çıkan bu kitabı okumayı uzun bır süre erteledikten sonra artık teslim ol Safura deyip elime aldım. Popüler kitaplara karşı içimde yarattıgım o beklenti hep yüksektir fakat okuduğumda hayal kırıklığı yaşadığım, bunu da nasıl bu kadar abartmışlar, o kadar da hoş degılmıs dediğim çok kitap olduğu için beklentilerimi minimuma indirdim. Kitabı bitirdiğimde ise izlenimlerim şu yönde oldu; basit, anlasılır bir dil kullanılmış, akıcı, bunaltmayan, derın anlamlar tasıyan cümlelerin sıklığı sizi durup düşünmeye sevk edecektir. Kurdugumuz ilişkiler bazen biz farkında olmadan gelısır, birileri hıc çaba sarfetmeden hayatımızda belırıverır. Bazılarını öylece hayatımıza alırken bazılarını da bır türlü yaşamımızdan cıkaramayız. Tüm bu ikilemler içinde boğulan kahramanlarımız kıtabın sonunda ailenin her şey olduğunu idrak ederken bize de kendi ilişkilerimizi düşünmek için bır pencere aralıyor. Ve bazı popüler kitaplar sizi mutlu ediyor. Önyargılarımızı arada bir, bir yerlere kaldırmalıyız
Bu kitapta İkinci Dünya Savaşı sırasında sırf Yahudi olduğu için hayatının 2 yılını Nazilerden kaçarak karanlık bır odada geçiren Anne isimli genç bir kızın yaşadıklarına tanıklık edeceksiniz. Her an yakalanma korkusu, dış dünyaya duyulan özlem, gıda kıtlığı, sürekli patlayan bombalar savaşın kötü yanını bir bir ortaya seriyor. Tüm bunlara rağmen insanın ta derinlerde hissettiği umut onu ayakta tutmaya devam ediyor. Her şey tam düzeldi derken 15 yasında bir toplama kampında ölmemelıydin Anne. Yine de aşkı birazcık da olsa tatmış olmana çok sevindim.
Kemal Tahir'le tanismami sağlayan bu üçleme ( Esir Şehrin İnsanları, Esir Şehrin Mahpusu ve Yol Ayrımı) Kurtuluş Savaşı yıllarına bambaşka gözle bakmami sağladı. Halkın hem cahil hem yoksul oluşu ( ki bence bu hâlâ aynı) Mustafa Kemal' e karşı duyduğu öfke ve kin, basın yayın organlarındaki baskılar, hapishanedeki zulümler okurken beni o döneme götürdü ve bugünlere ne zorluklara katlanilarak ulaşıldığını bir kez daha hatirlamama yardımcı oldu. Dilinin yer yer argo olması kitaptaki akiciliga ket vursa da Kuvayı Milliye döneminin anlaşılması için okunması gerektiğine inanıyorum...
Stefan Zweig' i her okuduğumda yüreğime çöken şu melun his beni esir alıyor. İkinci Dünya Savaşı'nın tam ortasında kitaplarını, evini, arkadaşlarını ve ülkesini terk etmek zorunda kalması tüm yaşamını derinden etkiliyor. Sevgilisine gönderdiği bu mektupların birinde evlendiğini haber vermesi ise apayrı bir hüzün yaratıyor okuyucuda. Yine de irtibatı koparmayip içini kolayca dökebiliyor Friderike'ye. Bu hayata artık katlanmayacağını, intihar etme düşüncesinin zihninde olgunlaştığıni ve bunu gerçekleştirecek cesareti kendinde buldugunu yazacak kadar yakın hissediyor. Acılarla dolu yaşamina kendi son veriyor. İyi ki geçtin bu dünyadan Stefan!
Eğer saramago ile bu kitabıni okuyarak tanissaydim büyük bir hayal kırıklığına uğramış olurdum. İyi ki ilk okuduğum Körlük olmuş...
Başladığı işi yarım birakmaktan hoşlanmayan biri olarak kitabı bitirmek için kendimle savaştım...
