Ben bir gönülde sevginin mahiyet değiştirdiğine değil, aynı mahiyet üzerinde gelişip büyüdüğüne inanıyorum.
"İnanmış bir insan, kendini asla kökten bir şekilde, mutlak bir şekilde değersiz hissetmez ve mutlak bir şekilde yalnız hissetmez. Mutlak bir şekilde değersiz hissetmez çünkü o Allah'ın yeryüzündeki halifesidir. O Allah’ın üzerine vurduğu gölgedir. O'ndan bir can taşımaktadır. O'ndan bir öz taşımaktadır." Dolayısıyla "Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin," diyen bir medeniyette kökten bir değersizlik duygusu olamaz. Kendisinin Allah'tan bir öz, bir cevher taşıdığına, Allah'ın kendisine şah damarından daha yakın olduğuna inanan bir varlık asla koyu bir değersizlik hissine mağlup olmayacaktır. Mutlak bir yalnızlık da olmayacaktır. Kimsesi yoksa da Allah’ı vardır. Allah bes bâkî heves diyoruz, değil mi?
Sayfa 142 - Turkuvaz
Sa'y kılgıl malınıng gel anı yahşı saklagıl
Düşmene kalırsa kalsın dosta muhtâc olmagıl
- Selimî
Gözlerümden akdı deryâlar gibi yaşum benüm
Dostlar çok nesne gördü onmaduk başum benüm
- Selimî