Hamide Şimşek
@sahil7
İnsanları seviyorum çünkü onlardan nefret ediyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
beni de o havalar mahvetmişti:/
selamlar.ben de bu yazarla ilk kez bu kitabını okuyarak tanıştım.dili akıcı ve sade.zaten kalın olmayan bi kitap.ben de başkale gibi bi yerde 5 yıl çalıştığım için okuduğum betimlemeler ben de sanki yaşadıklarımı başka birinden dinliyormuşum etkisi yarattı.o kar kış soğuk ..aklınıza gelebilecek her şey aslında çaresizliğin tanımı..yazar zaten tıp mezunu.askerliğini doktor olarak ücra bi yerde yapmış ve kendisi de belli bir süre morfin bağımlısı olmuş eşi sayesinde bu zorlu dönemi atlatmış.kitabında da bu yaşadıklarından esintiler var zaten.morfin bağımlısı olan doktorun günlüğünü okurken şu geldi aklıma.oo ilacıı bilen eğitimini alan artılarını ve özellikle eksilerini çok iyi bilen bi insan bile bile bu tuzağa nasıl düşer?sanırım belli bir süre bilerek yaptığı hataya daha doğrusu ölümcül sonuçlanacak hataya kızdım.sonra düşündüm ve bi insana bu kadar kötü bir şeyi yaptıran aslında çok güçlü bi duygu var .ÇARESİZLİK..görev yaptığım süre boyunca o kadar derinden ve sık yaşadım ki bu duyguyu ..kötü mü daha kötü mü arasında daha kötüyü seçtiren ölümcül duygu..sonu vauv dedirtmeyen çok olağanüstü bi kurgusu olmasa da ağızda hoş duygular bırakabilecek bir eser..
ah freud neden freudsun sen :DEdebiyat
merhabalar.en başta belirtmem gerekirse gayet akıcı ağızda hoş bir tat bırakan ılık bir sonbahar esintisi gibi bir kitapcağız..freud diyince akan sular durur diyenlerdenim ben de.bu alanın uzmanı olmadığım için detay veremem ama her insanın ortalama edindiği bilgiler eşliğinde biraz öz eleştiri yapar ve tabuları yıkabilirsek aslında her şeyin ne kadar açık olduğunu göreceğiz.kitapta freud zweig ın gözünden anlatılmış.ve bu durum ilk kez ben de freud un daha insansı somut bir şekilde gözümde canlanmasını sağladı.yer yer anlatılanlardan yola çıktığımda freud u yoğun hislerden oluşan mekanik bir kişilik olarak algıladım.kitapta bazı hoşuma giden yerlere değinmek istiyorum.insanların gerçekten ahlaklı olmasından ziyada kamuya açık alanlarda ahlaklıymış gibi davranmalarının önemli olduğundan bahsedilmiş.insanoğlunun yok etmen yöntemi sanırım bu : bir şeyler olduğu gibi gösterilip söylenmeyince ya da zıddı yapılması.ya gerçeklerle yüzleşmek zor.ya da ifade yeteneğimiz yok ya da uğraşmak istemeyiz bla bla..bir de rüya yorumunu beğendim duyguların vanasının açık kalması diye tanımlamış.benim vanalar bozuk sanırım bunu fark ettim :Dve sanırım en önemlisi de insanlar mutluluğu bir amaç haline getirmese yaşananların organikliğini bozmadan sadece istedikleri için yaşamış olsa ve zamanın maya etkisiyle de fark etmeden aslında mutlu olmuş olduğunu fark etse sanırım bu ruhsal ıkınma süreci kendini daha normale salıverecek.duygulara ulaşmaya çalışmaktan ziyade yaşamaya odaklansak duyguların duygusuna zarar da vermemiş oluruz diye düşünüyorum..